nie mogłam się dziś powstrzymać, wizyta na targu (starocie omijam ;-) nasycam się zielenią, czerwienią, cienką skórką młodych ziemniaczków, zapachem peonii i wracam obładowana niczym jak.
Kocham czerwiec ze wszystkimi jego zapachami, kolorami, świeżością...
Kilka szybkich fotek, bo tyle jest jeszcze do zrobienia :)

 








 Śmigam więc wbrew pozorom nie do garów ;-) a Wam kochani życzę miłego i słonecznego weekendu :)

to chyba najszybszy deser (ciasto?) jakie można wymodzić, nie potrzeba mikserów, stolnic, sprzętów, których ja potem nie lubię myć, chować, skręcać lub rozkręcać.

Wersja podstawowa crumble to ciasto takie jak na kruszonkę + dowolne owoce. Ja swoją wzbogaciłam, ciasto o żółtka, a całość o bezę :)


 



Dobrze mieć w lodówce kostkę margaryny lub masła, gdy na szybko najdzie ochota na coś smakowitego po prostu mieszamy pół kostki z 2 szklankami mąki, dodajemy ok. pół szklanki cukru, można mniej i próbujemy to połączyć ze sobą tak, aby powstało ciasto jak na kruszonkę. Ja dorzucam 2 żółtka, a po upieczeniu ok. 25 min. w 200 stopniach z termoobiegiem dorzucam na wierzch pianę z białek, z dodatkiem cukru pudru (najpierw ubijamy pianę można dodać szczyptę soli szybciej się ubija, a potem cukier puder). Kolejne 10 min. w piekarniku i..... no powiem Wam... znika w okamgnieniu ;-)

Udanego tygodnia kochani :)

Jak co roku o tej porze zaczyna się poszukiwanie wiosny.... no.... jeszcze nie tej w "terenie", bo na tę trzeba będzie pewnie trochę poczekać (miejmy nadzieje, że nie tak długo jak w ubiegłym roku), ale gdzieś w nas samych, w naszych wnętrzach, oteczeniu. Najlepszą terapią na zimowe znużenie, szarość czy nadmiar bieli (gdzie kto ma śnieg, ręka do góry, u mnie trochę jest) jest KOLOR.

Dziś sięgam po kolory wiosenne, a nawet powiedziałabym letnie, soczysta zieleń nagrzana słońcem i ta ukryta w cieniu, wyrazista fuksja, jasny promienny żółty, a do tego nieco oranżu i również (trochę?) różu.

 Mój mood board na dziś...  od inspiracji do realizacji..

długo szukałam przepisu na baaaaaardzo zdrowe ciasteczka owsiane i oto on:

125 g margaryny roztapiam w rondelku
2 szklanki płatków owsianych (ja biorę musli, bo lubię rozmaite paproszki w środku ciasteczek)
1 szklanka mąki
1/2 szklanki cukru, ja używam 2-3 łyżek stołowych miodu, ale można użyć brązowego
1 cukier waniliowy
szczypta soli (znów zapomniałam, ale nie przeszkadza to)
2 łyżki gęstej śmietany, ja użyłam jogurtu naturalnego

suche składniki mieszam ze sobą dodaję roztopioną margarynę, jogurt/śmietanę/miód mieszam aż do uzyskania ciastowej konsystencji (w międzyczasie rozgrzewam piekarnik do 190 stopni).
Na blachę kładę papier do pieczenia, formuję kuleczki (ciasto kleiste więc proponuję toczyć kulki zmoczonymi rękami),  rozgniatam formuję w takie placuszki i układam obok od siebie. Niespecjalnie rosną, bo nie dodaję proszku do pieczenia i piekę ok. 15 minut z termoobiegiem i dolną grzałką, ok. 20 bez termoobiegu, ale wiadomo chodzi o to, by było jak najszybciej.
Studzę na kratce i pochłaniam do kawy z wielką przyjemnością.



A tu moja nowo przyodziana decha do prasowania, która ma z ćwierć wieku,  vintage absolutny i jest to mój pierwszy samodzielnie zakupiony "mebel" do mojego, pierwszego, własnego mieszkanka, i już ze sto razy  przymierzałam się do kupna nowej, jednak ta trafiła do pracowni i pewnie nigdy się z nią już nie rozstanę.... dostała nowy kubrak, który powstał przy okazji tworzenia narzutki dla pewnej, przesłodkiej Zosi :))) 

Myślę, że patchwork ma to do siebie, że można go dosłownie wszędzie zastosować.
Za to tęczowe COŚ..... to coś, co jeszcze pokażę w całości, bowiem pewnie dziś dotrze do nowej właścicielki (właściwie właścicieli) i ponieważ jest to mój debiut, jestem ogromnie przejęta i ciekawa czy też spisałam się jako twórca i odtwórca :))

Jak widać kolorów u mnie dostatek i jedną z przyjemniejszych rzeczy przy tworzeniu patchworków jest właśnie to, że przebywam w otoczeniu wielu kolorów, z którymi uwielbiam pracować. Nawet gdy mam kiepski nastrój, boli mnie głowa czy jestem niedospana.... wchodzę do mojego królestwa kolorów i zaczynam żyć :)))

Tymczasem kochani, ściskam Was, przesyłam duuuuuużo kolorowej energii (ktoś tu się ostatnio na blogach skarżył, że mu szaro, buro i smutno - to podwójną dawkę ode mnie :))

Kiedy nadchodzi sezon wiśniowy wiem, że jest pełnia lata. Niespiesznie zbieram krwistoczerwone, nabrzmiałe od soku kuleczki, na soki, dżemy, a dziś jeszcze na zupę wiśniową.
Nie wiem czemu moi domownicy gardzą zupami owocowymi, ale dla mnie to kwintesencja lata, lekkości strawy i dobrego smaku, bo przecież zupa wiśniowa czy jagodowa to istny raj smakowy dla podniebienia.
Z dodatkiem kleksa śmietany i pokrojonego w paseczki naleśnika...

Czego latem chcieć więcej. No chyba tylko tego, żeby siąść w ogrodzie i cieszyć się wszystkim co dookoła.






Macie jakieś swoje ulubione zupy albo inne, letnie potrawy owocowe?

Miłego, letniego weekendu kochani :)

Nareszcie, nareszcie, nareszcie.... trochę słońca. Choć temperatura nie powala, to jednak już samo to, że świeci, rozświetla, rozjaśnia pobudza ciało i duszę... jednym słowem rośnie chęć do życia.
A że ostatnio kiepsko się czuję, chyba jak większość, zachęcona propozycjami blogowych koleżanek i różnymi smakowitymi pismami, postanowiłam sięgnąć po bombę witaminową-owocową.
Mrożone maliny, jeżyny, jagody, truskawki, porzeczki plus dostępne owoce; kiwi, banany, ananasy zmiksowane tworzą niezwykle smaczny, odświeżający i pobudzający mix.

Tak, czasem trzeba zwolnić, podarować sobie coś co się lubi.
Dziś lekkie śniadanie w postaci gofrów. Ingrediencje dostępne w zasadzie zawsze. Gofrownica, dżem malinowy, chwila zamieszania w kuchni i pyszne śniadanko gotowe.
Można jeszcze podać gofry w wersji niesłodkiej, z pastą jajeczną, twarogiem na ostro (ja szczególnie uwielbiam twarożek z koncentratem pomidorowym, czosnkiem i przyprawami).


Przepis już kiedyś podawałam, mam niezawodny i prosty, ciasto prawie jak naleśnikowe tylko z dodatkiem piany z białek i proszku do pieczenia:

2 szkl. mąki
2 szkl. mleka
1 łyżka proszku do pieczenia
1/3 szkl. oleju
2 jajka, żółtka oddzielić od białek

Rozgrzać gofrownicę.
Wszystkie składniki oprócz białek ubić mikserem na gładką masę. Białka ubić na sztywną pianę (ja dodaję szczyptę soli, ponoć ułatwia ubijanie). Delikatnie wymieszać z ciastem.
Piec na rumiano 2-3 min.

Studzić na kratce (ja używam stojaka do tostów).

No i wcinać z czym się lubi.


Miłej niedzieli i góry pysznych gofrów!!!!!

Bywają dni kiedy lubię zaszyć się w kuchni. Tak na chwilę. Zaparzyć herbatę, zrobić szybkie ciasto czekoladowe. Delektować chwilą...


Przepis na ciasto czekoladowe. Pysznie wilgotne. I zawsze się udaje!!!!

Składniki:
175 g miękkiego masła
1 i 1/2 szkl. cukru pudru
3 łyżeczki esencji waniliowej
3 roztrzepane jajka
1 i 1/2 szkl. mąki
2 i 1/4 łyżeczki proszku do pieczenia
3 łyżki kakao
1 i 1/4 szkl. mleka

Sposób przygotowania:

1. Włożyć masło, cukier i esencję waniliową do miski i ucierać do uzyskania lekkiej, puszystej masy.

Ciągle mieszając, stopniowo dodawać jajka.

2. Przesiać mąkę do osobnego naczynia, dodać proszek do pieczenia i kakao.

Dodawać na przemian mieszankę mączną i mleko do masy maślanej, cały czas ucierając.

3. Wylać powstałe ciasto do blachy, natłuszczonej i wyłożonej papierem do pieczenia.

Piec 55 min. w temp. ok. 180 stopni (sprawdzić patyczkiem) .

Zostawić ciasto na blasze ok. 10 min., a potem przełożyć na druciany stojak do wystudzenia.