Wieczorową porą delektuję się raz jeszcze dzisiejszym popołudniem....


 
Życzę Ci kochana Córeczko wszystkiego co najpiękniejsze w życiu....


I na koniec mikroskopijna zajawka pokoju Juniora :)


Pozdrawiam Was serdecznie :))))

Nie ma to jak dobrze zacząć tydzień. Po wczorajszej pracy w pokoju synka czuję ile posiadam kości, mięśni i całego jestestwa. Pokój dłubię i dłubię, i niedługo pokażę co wydłubałam.
Póki co dobrze zaczęłam tydzień, w 40 minut autem trasę 6 km.... ach.... ale z radia sączy się dobra muzyka. Ludzie dookoła przechodzą, przechodzą, przechodzą.....
W głowie gonitwa myśli bo pracy, pomysłów całe mnóstwo i gdy zamykam wreszcie za sobą drzwi
pracowni przenoszę się w zupełnie inny świat.


Kawa, ciasteczka owsiane domowego wypieku (mix różnych przepisów, więc nie podam).
Kolory, barwy, faktury, wzory....
Tulipany odżyły po sesji fotograficznej, choć jak widać ledwo podnoszą łby... ależ je wymęczyłam ;-)
Jak zawsze znajduję mnóstwo inspirujących rzeczy, przedmiotów... co tu dużo mówić... uwielbiam tu być :)


Wpadł mi w ręce grudniowy magazyn {MILK}, który do tej pory przeglądałam głównie on-line i zaczarował stylizacją pokoju (?) dziecięcego. Uwielbiam wszelkie dziwne i niezbyt realne stylizacje. Trochę niesamowite, tajemnicze. Pobudzają wyobraźnię. Przynajmniej moją. Oczywiście nie znaczy to, że tak chcę zrobić, ale gdzieś tam w głowie zapala się nowy pomysł.
Jako, że produkuję pokój mojego juniora w konwencji odmiennej niż planowałam (miało być marine, a będzie inaczej ze sporą dawką szarości), spojrzenie na nieco odmienną aranżację pobudza trochę moje szare komórki  :)))))


Postanowiłam, że będzie w nim też sporo chłodnego turkusu, niebieskiego, błękitu. Ikea mile zaskoczyła mnie nowymi wzorami tkanin, które oczywiście chciwie nabyłam. Zasłony będą z tej szarej, poduszki i narzuta z tych niebieskości. Są też dostępne gotowe narzuty, ale przecież nie będę wozić drewna do lasu!!!!!


Nie mogę się doczekać końca. Bo przyznam się już długo grzebię się z tym pokojem :))

Ściskam tymczasem poniedziałkowo i życzę wielu nowych inspiracji na kolejny tydzień.

Pokój mojej pierwszoklasistki robi SIĘ już jakiś czas. Można powiedzieć, że jest PRAWIE skończony, oczywiście prawie robi różnicę.
Po wielu przemyśleniach, wizualkach, próbach, analizach, przewaleniu stert inspiracji, rysowaniu, malowaniu itp... doszłam do wniosku, że jedynym, słusznym kolorem tego pokoju jest BIAŁY!!!!!
I faktycznie, z nielubianego przeze mnie kiszkowatego pomieszczenia o beznadziejnym układzie drzwi na wprost okna, zrobił się całkiem sympatyczny pokoik w którym bardzo lubię przebywać.

Zaczęłam od przerobienia sosnowej witryny, która w moim kamienicznym mieszkaniu była witryną kuchenną. Uwielbiam nietypowe meble w kuchni, a pierwowzorem była kuchnia mojej Babci. Nie było tam ani szafek kuchennych, ani tym bardziej babcinego kredensu. Była wielka, biała SZAFA. Z niesamowitym, lekko słodkawym, ziołowo-korzennym zapachem. Szafa mieściła wszystko. Począwszy od porcelany do codziennego użytku, herbat, przypraw, akcesoriów kuchennych, glinianych mis, po cudne, lniane, ułożone w stertę ścierki. Do dziś tę szafę ma mój tato, ale nie udało mi się dogadać z nim w kwestii pozyskania jej.

Tak więc mając całkiem fajny mebel pomyślałam sobie, że mogę z niego zrobić jeszcze fajniejszy mebel. Początkowo chciałam pomalować ją na biało, wymienić uchwyty i tyle, ale uznałam, że to zbyt banalne i że chcę mieć coś naprawdę fajnego i wyjątkowego. Wymyśliłam szprosy w szybkach, ale zrobione tak właśnie... trochę pracy i czasu mi to zajęło. Ale z efektu jestem bardzo zadowolona.
Nie mam zdjęcia "przed", ale z pewnością widzieliście takie witrynki choćby w Jysku (moja jest trochę wyższa i ma tylną ściankę z deseczek)

Do witrynki mam też bufet, kiedyś go już pokazywałam. Jak już pokój będzie w fazie "prezentacyjnej" oczywiście i pokażę jego niewielką metamorfozę jak i całość.
Tablicę na ścianie zrobiłam już dawno (jest bardzo duża) a jej brzegi wykończyłam listwami przysufitowymi. Już kilka osób próbowało ją odsunąć i "zajrzeć" za nią ;-)))))

Okno na razie dostało dekorację w postaci girlandy. Ponieważ wiele elementów pozostaje różowych, więc i tu zastosowałam trochę słodkiego różu.

Zrobiłam też córci futerkową narzutę, uwielbiam wszelkie futerka. Zrobiłam pompony z tegoż futra, doszyłam i jest ciepła, i milutka, no i ..... biała :))

Przy okazji pokażę kilka poduszek, które ostatnio wymodziłam. Z lnu, surówki, wymalowane w stare wzory. Fajnie wyglądają w tym całkiem surowym pokoiku.

Ha!!!! Znalazłam też fajną dzianinę na falbaniastą narzutę jaką kiedyś widziałam u Ateny. Tamta jednak była zrobiona z tkaniny o splocie gazy. Ale ta jest całkiem miła i taka romantyczna, a falbanki dodają jej lekkości i uroku. Zresztą.... choć lubię prostotę i surowość, to jednak falbanki i koronki zachwycają mnie zawsze :)

Pozdrawiam Was ciepło i jesiennie, i do miłego!!! :))

Lubię dziewczęce pantofelki, lubię oglądać takie maciupkie i przypominać sobie jak mojej córeczce kupowałam zawsze najmniejsze z najmniejszych (niesamowita drobinka ta moja dziewusia). Próbuję sobie wyobrazić jakie te stópki były maleńkie :-)

Te kropeczki mnie ujęły. Takie wdzięczne i w sam raz dla małej elegantki.

Zawieszka taka trochę w klimacie Prowansji wyszła mi tak zupełnie od niechcenia. Po prostu chciałam zrobić coś fajnego :-)
Pewnie tym bardziej, że wokół lawenda rozsiewa swoje kolory, zapachy i pomysły. I ja nim ulegam :-)

No i na koniec chciałam się pochwalić swoją galerią/sklepem, który właśnie uruchomiłam. Pozostaje w klimacie mojego bloga, bo w zasadzie on stał się inspiracją własnej galerii.

A mam jeszcze wiele, wiele pomysłów, które mam nadzieję powoli realizować. Zapraszam!!!!

Pozdrawiam wszystkich serdecznie :-)))