Od kilku wiosen planuję zmiany w swoim wnętrzu mieszkalnym (w niemieszkalnym też, ale to temat na inny post ;-)
Zaczęłam myśleć o jednej ścianie w pokoju nazwijmy go livingroom'em, na którym ma stanąć mój odmieniony kredens. Kredens się przeobraził w czarny i jest mu zupełnie dobrze w nowej szacie. Długo zastanawiałam się jaki mu nadać kolor. Nie ukrywam, że znudził mi się w tych brązach. A żaden z kolorów jakoś mi nie pasował do jego dostojności. Chciałam go już nawet machnąć na jakiś odjechany kolorek i kto wie czy kiedyś tego nie uczynię. Na razie postawiłam na dobrą klasykę.

Otóż myśląc o tej ścianie, pomyślałam o tapecie. Nie przepadałam za tapetami, ale pomyślałam właśnie o tapecie, bo zupełnie nie mam koncepcji na malowanie ściany za kredensem. W sieci krąży tyle fantastycznych inspiracji z tapetami, że można dostać oczopląsu
Wpadł mi do głowy pomysł na ciemną, butelkową zieleń najchętniej ukwieconą.

 źródło

źrodło

 źródło

Tę tapetę (powyżej) można nawet kupić w PL [TUTAJ] i nie ukrywam, że nawet mnie nęci.

źródło

źródło

Przyznam, że tych inspiracji tapetowych jest całe mnóstwo i można siedzieć, gapić się i usychać z podziwu (zobaczcie jaki fajny pomysł na drzwi)


a tu [KLIK] kilka fajnych pomysłów (mnie szczególnie ten patchwork zakręcił :DDDDD

źródło

Ta tutaj to chyba jakiś staroć, ale przyznam, że piękna.

Szukając zaczęłam od najbliżej mnie położonego marketu budowlanego, Leroy Merlin,żeby w ogóle zobaczyć jak te tapety wyglądają, i czy rzeczywiście tapeta jest tym czego chcę. Ku mojemu zdziwieniu znalazłam coś co mi się naprawdę podoba :)


Na żywo tło jest ciemniejsze, ale zieleń bardziej butelkowa i dokładnie taka o jaką mi chodziło.
No i trzeba teraz zrobić przymiarkę do kredensu. Czarny z lekkim połyskiem mebel będzie na tym tle wyglądał dobrze, a jak nie..... szukam dalej :)

Myślę jeszcze o wytapetowaniu szuflad w komodzie mojej córy. Ta tapeta występuje jeszcze w wersji bordo i czarnym, więc może być super!


W Artystycznym także wiosennie i kwieciście. Wiosenno-letnie torby doskonałe nie tylko na zakupy czy do noszenia rzeczy różnych, super do przechowania patchworku, koca, ubrań, chustek, szalików. Idealna na majówkę czy piknik.
Torby są dwustronne i świetnie wyglądają noszone kwieciem do góry jak i do środka :) Będą też inne kolory!!!

zapach życia....

wracając wczoraj wieczorem poczułam mocno jak pachnie....
lato,
zieleń,
wieczór,
trawa,
cisza,
wiatr....

może to się wydać zabawne, ale przez ostatnich kilka miesięcy nie czułam zapachów... życie stało się uboższe gdy znane, ulubione lub nawet te mniej lubiane zapachy przestały istnieć.
jesienny katar gigant, źle leczony (czyt. również z braku wyleżenia, wygrzania organizmu) doprowadził do tego, że mój zmysł powonienia prawie zanikł.

po kilku miesiącach intensywnego leczenia sterydami powoli powraca, ale obawiam się, że nie będzie już tak czuły jak niegdyś. Mój mąż śmiał się nawet kiedyś ze mnie, że węch mam taki, że mogłabym pracować jako NOS w fabryce perfum (podobno tylko mężczyźni pracują jako "nosy", bo mają bardziej wrażliwy zmysł powonienia).

powrót do tych prostych codziennych zapachów; kawy, kwiatów, mydła, kremu do rąk, pomidora, kociego futerka, dzieci i tysiąca innych wydaje mi się jakimś narodzeniem.....

sprawy przyziemne często jednak są tak bardzo ważne.....







kiedyś z moimi przyjaciółmi robiliśmy sobie taką zabawę w pytania o nasze ulubione rzeczy, przedmioty, książki, utwory muzyczne, kolory, wydarzenia, czym lub kim chcielibyśmy być, co by nas najbardziej zszokowało (na to pytanie odparłam, że największym szokiem byłoby gdyby naleśnik leżący na moim talerzu odezwał się do mnie, ha ha ha ;-)

na jedno z pytań; z którego ze zmysłów moglibyśmy bez żalu zrezygnować, a który jest najważniejszy, zdecydowanie odparłam, że najważniejszy jest dla mnie słuch, uwielbiam muzykę i klęską byłoby jej nie słuchać :) a najmniej ważna jest mowa, bo jestem raczej z tym małomównych.....  (to fakt, że gadanie zwłaszcza do dzieci bywa męczące ;-)

no nie wiem jak dziś brzmiałaby odpowiedź na to pytanie (pewnie gadający naleśnik byłby chyba nadal sporym zaskoczeniem..... człek to miał pomysły kiedyś, ha ha ha ;-) jednak po tym doświadczeniu z zapachami..... już sama nie wiem....

nie mogłam się dziś powstrzymać, wizyta na targu (starocie omijam ;-) nasycam się zielenią, czerwienią, cienką skórką młodych ziemniaczków, zapachem peonii i wracam obładowana niczym jak.
Kocham czerwiec ze wszystkimi jego zapachami, kolorami, świeżością...
Kilka szybkich fotek, bo tyle jest jeszcze do zrobienia :)

 








 Śmigam więc wbrew pozorom nie do garów ;-) a Wam kochani życzę miłego i słonecznego weekendu :)

Czyli wiosenne ożywianie. Jestem z tych, którzy bardziej pielęgnują swoje wnętrze i nie tylko w sensie zapełniania brzuszka. Jednak żadne mazidła ani specyfiki nie poprawią urody, gdy jestestwo zatrute, zmęczone, oklapnięte. Wnętrze jakby również siada, wena ucieka.... i jakoś tak.... Wiosna to dobry czas na odbudowę. Miewam często chęć na rzeczy zdrowe, proste, naturalne. Ożywczy sok z pomarańczy już swoim kolorem pobudza. Zapach i smak dopełniają reszty, poranna porcja soku już pobudza zmysły.

Wiosenne zieloności, których nie może zabraknąć na moim stole. Zanim zachwycą moje trzewia, zachwycą oczy. Jogurt domowy, na który wreszcie znalazłam przepis doskonały na blogu AMBER, od tej pory króluje. Robiłam jogurty domowe, ale ich konsystencja przypominała zsiadłe mleko. Tymczasem okazuje się, że jest sposób na pyszny, gęsty, kremowy jogurt. Zajrzyjcie, znajdziecie tam jeszcze mnóstwo fajnych pomysłów na smakowite kosmetyki :))) EDIT Do wyrobu jogurtu użyłam mleka pasteryzowanego 3,2% ale takiego o krótkim terminie użycia (nie kupuję uhatego, a targowe od "baby" jakoś mnie odstrasza). Jogurt wychodzi pyszny, a im dłużej odsącza się na sicie czy gazie tym gęstszy.

Bez bzu nie byłoby maja, maj nie byłby majem gdyby nie bez.... ten, to kolejne pokolenie krzaka, który rósł jeszcze w ogrodzie mojego dzieciństwa.

To niezbyt wyględne COŚ, to pysznie bąbelkujący zakwas na chleb, tak mi dziewczyny narobiłyście smaku na chleb własnego wypieku, że nabrałam chęci. Żyje sobie to-to w słoiku, unosi się, nadyma, puszy i cieszy.... aaaaa.... no i trzeba się TYM trochę poopiekować ;-) Ale liczę, że się uda :))

Uściski przesyłam i do miłego!!

Zdekompletowane sztućce oraz jakieś inne elementy zastawy stołowej (otwieracz do konserw czy co??) noże, łopatki... wszystko pokryte wartewką rdzy, którą od czasu do czasu zdejmuję. Pożytku już pewnie z nich nie będzie, choć noże ostre jak licho...

Elementy kałamarza, który kiedyś jak już uformuję to swoje domostwo pokażę

I coś co od zawsze mnie zastanawia, nie mam pojęcia do czego służy (pamiętnik, notatnik, bo można wpinać kartki, po rozkręceniu). Na awersie monogram LM, na rewersie wygrawerowana data Wilno .... czerwca 1921 rok i kilka polsko brzmiących nazwisk. Nawiasem mówiąc przez losy mojej rodziny równiez przewija się Wilno...

Taki sam alabaster mieści sie na okładce rodzinnego albumu (koniecznie sfotografuję jak będę u mojego ojca), może ma to jakiś związek, choć album wydaje mi się starszy.

Ten stary, zdezelowany budzik nie należał do mojej rodziny, ale mam go od bardzo, bardzo dawna i jest dla mnie miłą, choć smutną pamiątką.

Ale wracając na ziemię... chciałam dziś trochę wiosny zaprosić, bo to chyba można powiedzieć czas najwyższy....

Na początek nieśmiały hiacynt i odważne bratki, które dziś zasadziłam na balkonie. Na razie postawiłam je na "parterze" bo jak wiem nie lubią przeciągów, ale zimno im nie szkodzi.

Coś jakby się słońce przez chwilę pokazało...