już kiedyś pisałam o niebieskim i pisać pewnie nie przestanę, bo kolor to chyba jeden z najbardziej znakomitych. Jest tak magnetyczny, że zawsze jako pierwszy znajduje się pod moim wzrokowym "obstrzałem".  Czy to na zdjęciach czy w przedmiotach nie wiem czemu, ale zawsze najpierw wybieram niebieski, a potem całą resztę. Też tak macie?

dziś u mnie deszcz od rana szumi na niebiesko :) zaś w pracowni mnóóóóóóstwo niebieskiego, wkrótce pokażę co z tych niebieskości wyszło, choć będzie nie tylko niebiesko, kolejny katalog gromadzi plony mojej pracy :)

nie... nie będzie nic z plenerów, w tym roku ostro pracuję choć upał dręczy.... człek to taka nienasycona istota, że jak za zimno źle, jak za gorąco źle... potwierdzam jednak, że z zimnem łatwiej sobie radzę :( upały mnie bardziej rozleniwiają.

W pracowni pomimo okien na różne strony świata, dzięki czemu mam przewiew, w natłoku barw, tkanin i miękkości patchworków gorąco.... he he pikowanie takiego giganta gdy spoczywa na kolanach.... masakra, na szczęście więcej pikuję na ramie.

Gorąco także dlatego, że sporo się dzieje :) a projektów z tysiąc tysięcy - mam na myśli również te w głowie, na dysku kompa, kartkach, serwetkach i wszędzie gdzie się da zanotować ;-)

Mam też w planach ambitny projekt osobisty, uszycie na moją ikeowską kanapę - ektorpa (rozkładaną co jest dodatkowym utrudnieniem) patchworkowych pokrowców na poduszki i całą resztę. Czeka mnie niewielka rewolucja w pokoju dziennym i pomyślałam sobie, że taką kropką nad i będzie kolorowa kanapa.
A tkaninki skrzętnie zbierane... takie specjalnie dla mnie trochę vintage, trochę boho... zresztą sami zobaczycie...
Trzymajcie zatem kciuki za projekt kanapowy :)

A tymczasem kilka migawek z pracowni, trochę tam ostatnio się dzieje :)
















Kolorowo, pastelowo, kontrastowo, z zupełnie nowymi wzorami... żałuję tylko, że doba jest tak krótka ;-)

Dziękuję także za wszystkie miłe słowa o kuchni :) bardzo się cieszę, że podoba się Wam mój może nieco dziwny styl, ale z moją kocią naturą zawsze wędrowałam własnymi ścieżkami :)


Uściski kochani w ten upalny, letni wieczór... sierpień jest taki piękny z tą swoją letnią dojrzałością....



narzuty gotowe lub na zamówienie dostępne na http://tiny.pl/qsl92

na żywo będziemy w najbliższy weekend w Warszawie,  w Domu Słowa Polskiego  na targach młodych projektantów    ART MARKET   przy Miedzianej 11,  jesteśmy od 10-20
TUTAJ możecie podejrzeć kto będzie a TUTAJ co i gdzie będzie...

 

zapraszamy

dom artystyczny & arteva

czyli

Renata & Ewa

wpadało mi oczy tu i ówdzie na zachodnich blogach w rozmaitych magazynach wnętrzarskich, i tylko zastanawiałam się kiedy znajdę czas na zrobienie go, bo robota prosta to, a efekt znakomity.
Najprościej jest kupić okrągłe lustro w ramie opasać paskiem (przyklejonym) i lustro gotowe.

Ja postanowiłam wykorzystać taflę lustra ze sklepu na I. o dość dużej średnicy 50 cm.
Lustro to jednak jest, że tak powiem gołe, mocowane do ściany metalowymi uchwytami.


Pozostało mi pokombinować jak to lustro bezpiecznie opasać, by nie stanowiło zagrożenia.
No i wymyśliłam, że podkleję je styropianem, zwiększy w ten sposób swoją grubość, ale nie zwiększy wagi. Użyłam styropianowych kasetonów, ale spokojnie można użyć trochę grubszego styropianu lub skleić 2 warstwy kasetonów.


Docięłam odpowiednie kółko pod lustro, ponieważ kasetony maja 50x50 cm, a lustro 50 cm średnicy, więc musiałam dosztukować brakujące kawałeczki.


Tak prezentuje się od tyłu.


Dla pogrubienia warstwy dodałam jeszcze od tyłu wycięte koło z opakowania po lustrze.
Następnie okleiłam całość taśmą dwustronną do luster i dokleiłam paski skóry robiąc z nich ramkę.


Użyłam dwóch różnych skórzanych pasków, ale myślę, że można zrobić to z taśmy parcianej, lnianej, albo jednego długiego paska skóry.
Dokleiłam do tej skórzanej ramki dwa spięte ze sobą paski i tak oto powstało moje DIZAJNERSKIE LUSTRO :)


Zawisło w pokoju mojego synka, ale pewnie zmieni lokalizację. Mam jeszcze sporo nieużywanych pasków w różnych kolorach, więc myślę, że kilka takich luster jeszcze wyprodukuję. W gruncie rzeczy robota na chwilę, a efekt świetny.

Inspiracja, która w końcu zachęciła mnie do działania :)

 źródło

To tyle na dziś, pogoda dziś sprzyja takim szybkim produkcjom z czego się bardzo cieszę, bo od dawna lustro wołało o realizację.

Uściski i do miłego :))

Czy czujecie, drodzy rodzice dzieci szkolnych, ten dreszczyk emocji przed zbliżającym się pierwszym dzwonkiem? Bo ja tak.
Być może pisanie o szkole przed weekendem i przed ostatnim tygodniem wakacji nie jest najlepszym pomysłem, ale .... ja już jedną nogą w szkole. Pewnie jak większość z Was, zaopatrzenie w książki, kredki, piórniki, zeszyty i wszelkie szkolne akcesoria mam już za sobą. Nie wspomnę ile to emocji budził zakup tych rzeczy, tym bardziej, że w tym roku mam oba młode szkolne, jedno w pierwszej drugiej w trzeciej klasie i wyścig w zakupach, wybieraniu, dobieraniu najrozmaitszych detali czasem doprowadzał mnie do obłędu, bo przecież wszystko się podoba i WSZYSTKO jest potrzebne, choćby to była piąta z kolei gumka do wycierania, ołówek, pisaki, zeszyt z pieskiem albo Agnry Birds, naklejki, okładki..... ach... długo by jeszcze wymieniać.
Jednak oprócz przedmiotów wagi lekkiej zafundowałam sobie i mojej młodzieży (młode też szorowały papierem ściernym, a jakże...) prace większego kalibru, bowiem oto po dość długich polowaniach nabyłam dwa zgrabne zestawy oldschoolowych ławek szkolnych, całkiem dopasowanych do moich pociech. A najbardziej chyba do mojej wizji pokoi dzieciowych, które nieskończenie ewoluują. I w pomysłach, i realizacjach. Cieszę się jak dzieciak, bo strrrraszliwie mi się podobają.


Prace rozpoczęłam natychmiast, gdy pojawiły się na podwórku. Na razie zostawiłam w kolorze naturalnym pokrywając cienką warstwą wodnego lakieru, ale gdy wstawię je do pokoi być może pomyślę nad jakimiś kolorami tu też mi po głowie chodzi cała paleta barw. Ale ten kolor sklejki wprost uwielbiam i myślę, że jeśli będę malować skoczy się na pomalowaniu części mebli.


Przy okazji przeglądania moich arcystarych zasobów trafiłam na takie cudeńka, guma arabska, tusz kreślarski i fioletowy tusz do stempli. Normalnie miód na moje oczy, czy ktoś to jeszcze pamięta?

Jako wielka fanka upcyclingu patrząc praktycznie na każdą rzecz zastanawiam się jak by ją wykorzystać, co zrobić, by jeszcze mogła być służyć czy to celom praktycznym, czy dekoracyjnym.
I tak wymyśliłam, że ze sporych skrzyń, które mojemu Tacie służyły jako transportery do ramek z miodem, zrobię skrzynie-pojemniki, które praktycznie wszędzie mogą służyć do przechowywania wszystkiego, od zabawek, poprzez pościel, rzeczy potrzebne czy mniej potrzebne, a gdy jeszcze dostaną poduszę na wierzch mogą posłużyć jako siedzisko, po dokręceniu kółek mogą być świetnym mobilnym meblem, pojemnikiem, pufą, stolikiem.
Tak więc dzieciakowe pokoje wzbogacą się o owe skrzynie. A że mam ich sporo, więc pewnie wiele pomieszczeń zostanie w nie wyposażonych.
Pewnie część zaanektuję do pracowni, bo ich pojemność przyda mi się bardzo do przechowywania rzeczy, które niekoniecznie muszą być na widoku :))
A jeszcze sobie myślę, że jak tak jeden na drugi.... (no nie... nie tak jak Chińczycy na księżyc, bo aż tylu nie mam) mogą stać się po prostu regałem.
Och, pomysłów mam całe mnóstwo.

I jeszcze jeden z upcyclingowych pomysłów niby nic, ale stary emaliowany gar, taki co to jeszcze nosi ślad zęba czasu dostał nowe życie i stał się pojemnikiem na chleb. Wystarczy szablon, farba, gąbka i dosłownie chwila by stać się posiadaczem nowego chlebaka.

Do mojej nowej, vintagowej kuchni po prostu wymarzony, przy okazji malnęłam kilka tablic literowo-cyfrowych, już kiedyś pisałam, że moje 'obejście' aż wrzeszczy od wintydżu i w łapy pcha się dosłownie wszystko, co chce jeszcze zaistnieć :)


Na koniec jeszcze zajawka moich kolejnych projektów dla dzieciaków kołderka w owce (czarne ha ha ha) i poduszka w trójkąty.
Kołderka jest dwustronna, od spodu podszyta tkaniną szarą w białe grochy i myślę, że do ciekawych wnętrz idealna, całości dopełnia kolorowa poduszka w trójkąty seria, której sporo ostatnio produkuję.


Jeden z pojemników pomalowałam na czarno (nawet nie tablicówką) i całkiem fajnie mu. Można sobie napisać bądź narysować, co w nim jest :))