nie... nie będzie nic z plenerów, w tym roku ostro pracuję choć upał dręczy.... człek to taka nienasycona istota, że jak za zimno źle, jak za gorąco źle... potwierdzam jednak, że z zimnem łatwiej sobie radzę :( upały mnie bardziej rozleniwiają.

W pracowni pomimo okien na różne strony świata, dzięki czemu mam przewiew, w natłoku barw, tkanin i miękkości patchworków gorąco.... he he pikowanie takiego giganta gdy spoczywa na kolanach.... masakra, na szczęście więcej pikuję na ramie.

Gorąco także dlatego, że sporo się dzieje :) a projektów z tysiąc tysięcy - mam na myśli również te w głowie, na dysku kompa, kartkach, serwetkach i wszędzie gdzie się da zanotować ;-)

Mam też w planach ambitny projekt osobisty, uszycie na moją ikeowską kanapę - ektorpa (rozkładaną co jest dodatkowym utrudnieniem) patchworkowych pokrowców na poduszki i całą resztę. Czeka mnie niewielka rewolucja w pokoju dziennym i pomyślałam sobie, że taką kropką nad i będzie kolorowa kanapa.
A tkaninki skrzętnie zbierane... takie specjalnie dla mnie trochę vintage, trochę boho... zresztą sami zobaczycie...
Trzymajcie zatem kciuki za projekt kanapowy :)

A tymczasem kilka migawek z pracowni, trochę tam ostatnio się dzieje :)
















Kolorowo, pastelowo, kontrastowo, z zupełnie nowymi wzorami... żałuję tylko, że doba jest tak krótka ;-)

Dziękuję także za wszystkie miłe słowa o kuchni :) bardzo się cieszę, że podoba się Wam mój może nieco dziwny styl, ale z moją kocią naturą zawsze wędrowałam własnymi ścieżkami :)


Uściski kochani w ten upalny, letni wieczór... sierpień jest taki piękny z tą swoją letnią dojrzałością....



narzuty gotowe lub na zamówienie dostępne na http://tiny.pl/qsl92

Dziś obudziłam się z pędzlami w głowie... no nie... nie dosłownie. Z myślą o pędzlach, malowaniu i kolorach w ogóle. Wczorajszy chłodek i deszcze (przeżyłam kosmiczną ulewę na autostradzie) rozjaśnił mi myśli i tym samym skoro świt zabrałam się do dzieła.
A że uwielbiam poranki ciche i pomrukujące snem moich najbliższych z tym większą ochotą zabrałam się za malowanie.
Od długiego czasu krążą mi po głowie malunkowe projekty, na które z trudem znajduję czas, więc coś na szybko byle trochę choć usatysfakcjonować moją twórczą duszę, zabrałam się za projekt piórek :) coś jest na rzeczy bo i tło na blogu mam piórkowe:), ale też za proste w formie malowidła, które znajdą się w dzieciakowych pokojach, najchętniej widziane na tekstyliach, a także w ramkach na ścianach.



 
 A tu dowód na to jak życie jest silne, mała pelargonia, którą jesienią włożyłam do wody, długo, długo miałam wrażenie, że nic z niej nie będzie, a tu proszę jaka niespodzianka. Piękna jest bo niezwykle czerwona, aż mnie zainspirowała i chyba następne malunki poświęcę tej fantastycznej roślince.
Ale najpierw zmieni swoje otoczenie i dostanie ziemię w doniczce.

 
 
Piękno i potęga natury niezmiennie mnie zachwyca, budzi podziw, szacunek i dodaje niezwykłej energii.


Uściski i zanurzajcie się w przyrodę jeśli tylko możecie :))

Takie jest założenie moich projektów. Dziś mała zajawka tego co na tapecie. Próbowałam zrobić więcej zdjęć ale w tym upale można jedynie z mrożoną kawą lub herbatą zamoczyć nogi  w zimnym basenie i zapomnieć o wszystkim.

Dziękuję za słowa dodające zdrowia i energii. Mam nadzieje, że po tych upałach będzie lepiej. Na razie rozpuszczam się.


Na moim podwórku pojawił się kolejny rupieć. Odczeka swoje i po renowacji  będzie fantastycznym rekwizytem do prezentacji moich nowych pomysłów.






Kwiatowe, kolorowe mają się świetnie w tym upale. Nie ukrywam jednak, że szycie patchworków w taką pogodę to masakra.



Zmykam się ochłodzić, z tego gorąca komp mi zaczyna wariować.

Ściskam i do miłego!!!

Na zieloną wiosnę chyba musimy jeszcze poczekać. Dziś znów śnieg, plucha, choć odrobinę optymizmu niesie odgłos kapania z dachów i szum wody w studzienkach (ach, jak to romantycznie brzmi). Przeskakując przez kałuże z grubymi płatami śniegu na włosach docieram do pracowni i znów mozolnie usiłuję stworzyć wiosnę.
No nie wiem, musiałabym chyba wykupić ze trzy kwiaciarnie, żeby mieć namiastkę zieleni i kwiecia (majgad, przecież to już kwiecień, a w kwietniu powinno się kwiecić) a tu zima, zima i zima.
Niemożliwe... a jednak. Mam wrażenie, że przeniosłam się do jakiegoś innego świata.
No i pozostaje tylko kolorowanie w moich  łóżeczkach...

Kołderki dostępne jak zwykle u MNIE, na tę osobliwą wiosnę jak znalazł, choć wyobrażałam je sobie w scenerii kwitnącego sadu, błękitu nieba, blasku słońca...
A tu...
Przekornie sztuczne stokrotki,  za to kupione na majową uroczystość, o której też niebawem napiszę, bo i projekt, i tkanina na sukienkę kupiona, i kwiatki na wianek, i pomysł, i w ogóle.....

Tymczasem, zmykam popracować nad wykrojem sukienki, pa!!!:)