lubię fajne wnętrza... no nic odkrywczego, bo każdy/każda z nas lubi fajne wnętrza.
Grzebiąc od wielu lat po rozmaitych forach, magazynach wnętrzarskich, poradnikach, książkach i innych periodykach wysnułam tezę, że nie ma wnętrz złych, są tylko źle zrobione.

Myślę, że wiele z was patrząc na swoje domy czy mieszkania ma problem co gdzie, jak, w jaki sposób, jak ustawić, co gdzie zawiesić, gdzie położyć, jak oświetlić, co gdzie rzucić.

I całe szczęście, że dożyliśmy czasów, gdy można sobie pogrzebać w sieci, kupić kilka pisemek (lepszych, gorszych) ale jest możliwość zerknięcia co można zrobić z naszym ulubionym kątem, albo jak zagospodarować zbyt ciasną łazienkę,  jak rozplanować kuchnię.

Generalnie jako osoba o niskim poczuciu praktyczności w pierwszej kolejności patrzę na estetykę, efekt wizualny, artystyczny, na całość. Zresztą jako, że głównie zajmuję się dopieszczaniem wnętrz niespecjalnie zwracam uwagę na to czy kanapa jest dobrze postawiona czy nie. Choć czasem gdy wchodzę do cudzych mieszkań mam chęć przestawić to i owo, co sugeruję moim klientom.

Za to zgodnie z powiedzeniem, że szewc bez butów chodzi za diabła nie mogę ogarnąć mojego mieszkania. Co wymyślę, to nie zdążę zrealizować, bo albo brakuje mi czasu, albo siły, albo pomysł jest tak mocno przemyślany i przewyobrażany, że już nie mam ochoty wdrażać go w życie. Bo w międzyczasie zakiełkuje mi coś nowego.

I tak można sobie życie przeżyć, i nic.
Tym razem jednak mam plan, brzmi groźnie, ale go mam.

No ale zanim pokażę co mi wpadło do głowy, ponacieszam oczy gotowymi wnętrzami, po które najfajniej byłoby wyciągnąć rękę do monitora......

Chyba najbardziej kręci mnie popartowski klimacik, w który wsunęłabym trochę art deco, boho, industrialu i vintage.... po ludzku to będzie eklektyzm jaki albo fusion.



źródło

futro na kanapie cudowne, do wymiziania natychmiast

źródło

tu całkiem fajnie, choć może fiolecik dywanu zamieniłabym na coś innego.

źródło 

delikatnie, ale z charakterem


źródło

niby nic, a niebieskości przyciągają wzrok,


źródło

dywan, kanapa, poduszki..... a w ogóle wszystko :)

 źródło

znów obraz i kanapa :)


źródło

łaaaaaał.... patchwork na ścianie i dywan, i poduszki... i w ogóle cała reszta super!


źródło

szafa absolutnie boska posłużyła mi za inspirację, mój artdecowski kredens już od wiosny tego roku przybrał czarny kolor i to był zaczątek prac (jak widać tempo mam obłędne ;-) o moim kredensie możecie poczytać TUTAJ, jest to mebel, którego za żadne skarby świata nie pozbędę się. Kredens ma w parze pomocnik, który też się przerobił na czarno :)

źródło

jak już jesteśmy przy czerni, to moje łóżko sypialniane zaczęło wyglądać trochę podobnie, tylko się zastanawiam czarny czy ciemny brąz? Ściany białe.

źródło

i tu jeszcze taki milusi zestaw :)



źródło

może nie do końca coś takiego, ale patchworkowa kanapa (to też takie ektorpowate) może fajnie wyglądać, ściany absolutnie nie, choć lusterka chętnie.... no i jaki czadowy żyrandol ;-)


źródło

z całej tej mojej wnętrzarskiej podróży bardzo, ale to bardzo tę witrynę na patchworki

źródło

od biedy mogłaby być nawet taka

źródło

Gdybym nie miała mojego kredensu, nie mogłabym spać przez toto i te kotowane na ścianie

źródło

albo TO, oooooooooo ;-)

źródło

albo takie piękne :)

źródło

albo taki (ech te wiszące kominki....)

Polowałam, polowałam i mam. Uwielbiam te małe stoliczki, dwojaki, trojaki.... od ludwiczków z wdzięcznie wygiętymi nóziami po najprzeróżniejsze wzory od orientu, prostych ciosanych, aż po zupełnie nowoczesny design ze szkła i stali.
Najwięcej w zasięgu holendrów, które można spokojnie potraktować jakąkolwiek farbą. Mnie się natomiast zachciało mieć coś wyjątkowego. No i zamiast trojaków mam dwojaki, ale jakie.... z szufladką i całkiem przyjemnym zdobieniem.
Do kawusi, ciasteczka, pod książkę.... gdy niepotrzebne wsuwam jeden pod drugi i składam sterty książek, magazynów i innych piśmideł. Ustawiam grzecznie w kącie i uśmiecham się :)

Jak wiecie lubię łóżka, oglądać, ubierać, dekorować, aranżować. Widok ciekawego łóżka, z fajną pościelą, narzutą, stosem poduszek zawsze przyciąga moją uwagę.
A moja produkcja także zaczyna się zawężać do łóżkowych projektów. Stąd też ciągłe poszukiwania, penetracja internetu, magazynów wnętrzarskich w poszukiwaniu nowych pomysłów, inspiracji.

Obok całkiem starociowych, które już same w sobie są niewątpliwie piękne lubię też łóżka zupełnie nowoczesne, proste, ale wymagające (niestety) przestrzeni.
Lubię duże łoża, takie w których trudno się znaleźć ;-) Inna rzecz, że kupno pościeli czy narzuty na takie łoże też jest sporym wyzwaniem.
Dziś pokażę Wam łóżka które znalazłam w firmie BEDS

Te szczególnie przypadły mi do gustu,  niskie przysadziste (to na drugim zdjęciu ma bardzo fajnie wymyślone nogi, takie trochę ardecowskie), no i bardzo podoba mi się komoda.

 Ten pomysł na szafkę nocną podoba mi się, choć zdecydowanie bardziej w ciemnym drewnie.


 Zresztą jak przejrzałam stronę BEDS znalazłam coś jeszcze co zwróciło moją uwagę. Mianowicie meble dla dzieci, a zwłaszcza skrzynie, które mogą służyć jako szuflady, pojemniki na zabawki, w regale i poza nim. Świetny pomysł na okiełznanie dzieciowych skarbów (właśnie znów rozwiązuję problem zabawek i rzeczy moich dzieci). Niewątpliwie propozycja do rozważenia.

No i jeszcze jedna ważna rzecz, dość fajne ceny. Więcej łóżek i nie tylko TUTAJ

No nie mogłam sobie odmówić szybkiej aranżacji na słońcu, w naturze (choć powinnam te cuda w dzicz ogrodu wynieść byłoby jeszcze ładniej....)
Co do kołatek zobaczymy, użyłam preparatu przeciw drewnojadom. Nie jest powiedziane, że tam w ogóle są. Nie słyszałam żadnego ciamkania, chrupania, postękiwania, czkawki i innych odgłosów świadczących o spożywaniu..... ;-) Ale zabezpieczyć trzeba i tak też uczyniłam.

Już mi podoba :))

Do naprawy doszło jeszcze krzesło.

Skrzynia ma jakiś taki wiśniowy odcień, to chyba dawny impregnat. Tata mi mówił, że we dworze pełno było mebli w takim kolorze (z czarnymi nóżkami)

Jest mocno nadgryziony przez czas, ale takim go zostawię. Nawet szpachlówka fajnie wygląda. Jakby tam była od zawsze.

Lato cudne w plenerze, ale ten mój odpoczynek jest dość aktywny, bowiem mam kilka staroci, które przewędrują do mojej pracowni. Aby tak się stało muszą nabrać pewnego szlifu, choć pierwotnie zamierzałam pozostawić je w stanie naturalnego zniszczenia.

Na początek pokażę urocze znalezisko w postaci całkiem udanego serwisu kawowego. Najbardziej podoba mi się kształt cukiernicy i mlecznika, oraz talerzyki (głównie przez brak złoceń). Jest to pozostałość z kamienicznego mieszkania mojej Babci, efektownie zapakowana zgodnie z obowiązującą wówczas modą.
Nie dość, że w papier z wdzięcznym napisem społem i jakże udaną kolorystyką (a jaki ten papier eko) to jeszcze w kartonie po cukrze rafinowanym w kostce, a na dnie kartonu okładka z "Przyjaciółki" z 1967 roku za cenę 1 złocisza.....

Trzeba przyznać, że prawdziwa skarbnica rzeczy u mojego taty :))) uroczy perłowy ten serwisik, choć żadne cudo malowany farbami iryzującymi do porcelany (to ona nadaje taką perłową poświatę) z "malniętym" złotym paseczkiem wewnątrz filiżanek. Ale może właśnie dodatkowych zdobień powoduje, że przypadł mi do gustu :)

 Kolejne znalezisko to stary kufer (już czwarty w moim posiadaniu) należący do moich pradziadków z modrzewiowego dworku w Jaroszukach (dawne Kresy!!!!). Kufer jest w opłakanym stanie, cały pogryziony przez kołatki, z rozeschniętymi deskami. Dlatego odpuściłam sobie jego zdjęcie w całości. Będzie z nim duuuuużo roboty, ale też nie chcę zrobić z niego pałacowego mebla wygładzonego na połysk. Pierwszą rzeczą było zabezpieczenie przed kołatkami, a drugą szpachlowanie tych setek dziureczek. Dziś szlifowanie i zabieram go do pracowni. Dostanie wewnątrz ubranko z patchworku i będzie genialny do przechowywania poduszek, pościeli, patchworków.
Z tyłu ma jeszcze naklejkę przewozową. Zostawię ją oczywiście.


A to już moje zdobycze. Wyczekały się, ale równolegle ze skrzynią poddawane są terapii odmładzania.

Nocna szafeczka i stare łóżko ze sprężynami Stan też ogólny dość nadgryziony. Dziur po kołatkach bez liku, różne uszczerbki (te co prawda w większości zostaną).

Jak widać dziurek od groma, stara mosiężna gałeczka/uchwyt zostanie. Dobiorę coś fajnego do szufladki :))

Uwielbiam takie zgrabniutkie nóżki :)))) Miodzio.

Łóżko pokazuję w stanie rozłożonym, zaraz idę się szlifować, wieczorem pokażę je złożone :)))

Myślę jeszcze o kolorze tych cacuszek i tu początkowo miałam smaka na szarości.... jednak nie wiem czy nie stanie na bardzo ciemnym orzechu, w którym uwielbiam stare meble. Będą wspaniale kontrastować z bielą mojej pracowni. Gdyby miały więcej rzeźbień czy zdobień zrobiłabym je na czarno z połyskiem. Ogromnie podobają mi się czarne, lakierowane, lśniące meble. Choć i czerń chodzi mi po głowie. Zwłaszcza, że mam jeszcze fajne malutkie mebelki, którym też byłoby w czerni do twarzy. Ale to pokażę za jakiś czas...
I tak w pracowni już zaczyna robić się tłoczno :)))

Ściskam Was i do kolejnego razu!!!!!