Nie ukrywam, że z radością oddaliłam się od świątecznych klimatów. Nie wiem jak to działa, ale od listopada kręcą mnie wszelkie świąteczne rytmy, by przystopować dosłownie tuż przed. I potem gdy nowy rok stuknie mnie w czółko chyżo podążam za nowymi pomysłami.

Stwierdzam, że jednak coś chyba źle zaplanowałam, słabo przygotowałam się do końcówki tamtego roku, żeby nie powiedzieć WCALE. Jedno to co mnie cieszy, że dopięłam kilka małych projektów, z którymi naprawdę nie było mi po drodze i postanowiłam odpocząć.

Jakże zbawienny okazał się ten czas przeznaczony tylko dla siebie, chyba dawno nie udało mi się tak odciąć od wszystkiego i przeznaczyć najlepsze chwile dla siebie samej.

Dochodzę do wniosku, że za mało dbam o swój dobrostan. Za mało kocham siebie, a przecież dla siebie samej jestem najważniejsza. 

Wiele kręci się wokół mojej pasji, która napędza mnie do życia. I znów wprawiła mnie w ruch totalnie przyspieszony, nakręcając moje marzenia.

I ma się dziać. 

Uściski noworoczne dla Was :)

Grypa odpuściła. Dwa tygodnie, z czego tydzień w łóżku z gorączką, bólami, niechęcią do czegokolwiek - nie należał do najłatwiejszych.

Styczeń to miesiąc w którym nieco przygasam po grudniowych szaleństwach pracy. Penetruję Internet w poszukiwaniu obrazów, które pobudzą mnie do życia. Szczególnie szukam kolorów, które pobudzają mój byt. Szarobury krajobraz za oknem niespecjalnie dobrze wpływa na samopoczucie, choć zastanawiam się czy biel śniegu byłaby równie dobra? Chyba nie dla mnie.

Wiosenne pogody i śpiew ptaków za oknem sprawiają, że bardziej myślę o ogrodzie i o tym, co chciałabym zrobić. 

Wyświetl ten post na Instagramie

Zachwycają mnie solitery w ogrodach. Wprost marzę o takim  otoczeniu. Ale wiecie, że musiałabym wyciąć pół ogrodu, aby uzyskać taki efekt.

Jednak bardzo marzę o takiej stylistyce.

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez Claire Takacs (@clairetakacs)

Wiele planów także dotyczy moich wnętrz. Wciąż piszę o nieskończonym remoncie, o planach, pomysłach. Wydaje mi się jednak, że pisząc o tym ciut przybliżam się do efektów, które chciałabym osiągnąć.

Dla mojej kolorowej duszy takie inspiracje są jak miód.

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez Tanja (@_gipsy_queen)

Ale moja kolorowa dusza uwielbia ciemnie ściany i trochę mroczne wnętrza, które lubi ożywiać kolorami.

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez Lucie - Food fotograaf & intuitief business coach (@luciebeck)

Tymczasem zostawiam was z piękną zimową scenerią i przecudnym kolorowym patchworkiem.

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez Kristin Feierabend (@craftykristinf)

Do miłego! 

Świąteczne dekoracje zniknęły w czeluściach pudeł. Choć jeszcze nie tak dawno pisałam, że trochę mało mi tych świąt. To wystarczyło, aby już w Nowy Rok ogarnąć te wszystkie dekory. 

Z przyjemnością odświeżyłam wnętrze, dodałam nowe elementy (fotki kochani za jakiś czas) i po lekkim noworocznym dołku ruszyłam do planów.

Plany zawodowe. Plany ogrodowe. Plany osobiste.

O zawodowych wkrótce. Kroi się sporo nowości, nie tylko wnętrzarskich. 

Ogrodowo ubiegły rok był totalną porażką, choć właśnie na początku roku miałam ambitne plany, czas zweryfikował moje zapędy i tak wyszło jak wyszło. Wiem, że często tak bywa, że jesteśmy z siebie niezadowoleni, bo chciałoby się więcej i więcej, ale w tym przypadku niezadowolenie brzmi jak pochwała.

już bym chciała zieleni i słońca, pnączy wokół domu

Osobiste to przede wszystkim zdrowie. Też się trochę nad sobą za bardzo pastwię. Zdrowe jedzenie, więcej snu, relaksu to mało, ale też bardzo dużo. Często niestety tak bywa, że w całym tym biegu siebie stawiamy na samym końcu. Czas to zmienić.

poczuć zapach wiosennej ziemi

Wszak za kilka dni mój pesel oddali się od czasu rzeczywistego. I ile ubiegłoroczne dość huczne urodziny z okazji zgrabnej cyfry były udane, tak w tym roku zamierzam przejść bezobjawowo ten magiczny styczniowy dzień. Nawiasem mówiąc, zawsze uważałam, że to totalny niefart urodzić się w styczniu. Nie dość, że awansem dostajesz rok do przodu, to jeszcze nie można zrobić imprezy plenerowej.  

Rok temu miałam ambitny plan ugościć pieczonymi kiełbaskami i grzańcem moich gości, ale śnieżyca i mocno minusowa temperatura zniweczyła moje plany. Nawet mój koksownik nie dałby rady.

to zdjęcie robiłam przy -13 stopniach C

Tak więc nawet się cieszę z dodatnich temperatur. Na szczęście dla przyrody kilka ostatnich dni było bardzo deszczowych, ziemia się trochę nawilży. Dwa lata temu, w lutym gdy kopaliśmy rowy na rury gazowe ziemia była sucha jak pieprz. Choć wiadomo, że dla roślin śnieżna pierzynka też jest bardzo ważna.

Tymczasem na ulubionych kontach instagramerskich ogrodników, które teraz chętniej przeglądam niż wnętrzarskie:

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez Carolyn Mullet/CarexTours (@ccamullet)

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez Carolyn Mullet/CarexTours (@ccamullet)

Cieszę się, że Święta i Nowy Rok już za nami. Choć spędzone w arcymiłej atmosferze, przy pysznym, acz niezbyt obfitym stole, zmęczyły mnie nieco. Czuję potrzebę skupienia się na planach, przyszłości. Zająć się pracą, która daje mi wiele satysfakcji i wewnętrznego spokoju. Zachować chociaż pozory normalności. Jestem ogromną szczęściarą mogąc żyć tu i teraz. Nie musieć przebywać w tłumie ludzi, nie słuchać plotek i doniesień rodem spod płaskiej ziemi. To nie znaczy oczywiście, że nie borykam się z problemami. Jednak świadomość, że moja życiowa przestrzeń jest na tyle duża, że każdy problem mogę rozwiązać w innym kącie mojego życia.

Miniony rok dla wszystkich był totalnym zaskoczeniem. Rok temu zapisując w kalendarzu plany nie wyobrazałam sobie, że świat w ciągu krótkiego czasu może tak się zmienić. 

Każdy z nas próbował znaleźć sposób, aby jakoś to wszystko przetrwać, ogarnąć. Niektórym nie było dane, odeszli w pustce pokonani nieznanym. Nawet ich pożegnania były pełne lęku i osamotnienia.

Niespecjalnie lubię ten czas przełomu, początkowe miesiące roku od zawsze mnie przygnębiały, ale o dziwo zawsze były najbardziej kreatywne. Może właśnie kreatywność jest sposobem na zastój w przyrodzie, jakiś marazm w ludziach. Stosunkowo krótkie dni i jeszcze mało słońca. 

Ale jakos w tym wszystkim musimy się odnaleźć, żyć, pracować, tworzyć. 

Niech w takim razie 2021 będzie dla nas wszystkich dobrym rokiem. 

Dla mnie jak zwykle będzie to rok kolorów. Nie mogę bez nich żyć. Może wreszcie skończy się wlokący się w nieskończoność remont. Ogród mam nadzieję zatętni kolorami. Mam nadzieję skończyć patio, które jeszcze latem zaczęłam ogarniać - zdjęć brak, bo brakło mi czasu. Niestety organizacyjnie trochę leżę. Ale i tu mam nadzieję na zmiany. Planowanie to podstawa.

Analizując ostatnio rozmaite trendy wnętrzarskie, ze spokojem mogę uznać, iż moje zamiłowanie do wszelkiego starocia, kolorów, wszelkich mixów wnętrzarskich i stylistycznych, jest jak najbardziej na topie. Zresztą niespecjalnie gonię za trendami. Fajnie, że do łask wraca kolor, forma, wzór. Nudno się zrobiło w ostatnich latach od bieli, szarości i minimalizmu.

Również moje plany i projekty tekstylne będą obfitować w różności, powroty retro, romantyczne akcenty, sielsko i luksusowo. 

W końcu nasze wnętrza i dom stały się azylem, musimy się w nich dobrze czuć. A jak to będzie wyglądało, o tym opowiem za jakiś czas.