Powiem wam, że tak się jaram moją różową ścianą i szafą, że pewnie teraz sporo będzie pstryknięć z udziałem jednej, i drugiej. Tak to jest jak człek zrobi sobie coś, co go zadowoli i potem chodzi, i głaszcze, mlaszcze i cmoka. Tu by coś postawił, tam coś przesunął, coś powiesił, przewiesił. Jako, że wnętrzolubna jestem takie zabawy sprawiają mi dużą frajdę.

Gdy byłam mała stawiałam regały ze skrzynek po owocach, na nich wazoniki ze słoików z kwiatami z traw i chwastów. Pamiętam, że największy problem miałam gdy w jednym wielkim słoju bardzo chciałam zrobić akwarium i za chiny nie mogłam zrozumieć dlaczego ziemia zalana wodą tworzy jakąś błotną breję, a nie przejrzyste akwarium z roślinami.

Do dziś nie lubię mebli ze skrzynek  i akwariów, natomiast słoiki w roli wazonów zdarzają się często (właśnie obok mnie tulipany w słoju zamiast piwonii, których nie mogłam nabyć, ponieważ nie bywam na lokalnym targu, a poza nim nikt ich nie sprzedaje).

Przede mną jeszcze sporo odnowień mebli, które stoją wiele lat i czekają na mój ruch. Wszystkie uśpione czekają cierpliwie w kolejce na swój czas. Ożywają gdy odpalam migoczące świetlówki, łaszą się nieruchomo i wysyłają jakieś nieme fluidy.

Graciarni wam nie pokażę, mam nadzieję po wakacjach uchylić rąbka mojego królestwa. Natenczas kąt mój przeróżowy :)










Do miłego kochani :)

Zanim napiszę coś o wypadzie do Wiednia na daWanda Designmarkt podrzucę Wam trochę energii. Wszak to taki energetyczny, przedświąteczny czas. Aura można powiedzieć prawie wiosenna, dlatego tym bardziej nie myślę o świętach. Może i dobrze, bo zakopuję się w cichości natury własnego domostwa, wypadach do lasu, albo gdzieś na łono przyrody, cokolwiek brzydkie o tej porze roku, ale jak najdalej od cywilizacji, zgiełku, ruchu ulicznego i gwaru ludzkiego.

 

Nowy, złoty trend we wnętrzach bardzo pasuje do moich energetycznych wytworów. Przyznam, że złoty spray poszedł w ruch i kilka przedmiotów zamieniło się w złoto :)
Bardzo bawią mnie takie metamorfozy :)

Witajcie już jesiennie, mało mnie ostatnio na blogu, częściej można mnie spotkać na Instagramie czy Facebook'u, ale to już chyba taka specyfika naszych czasów, że czasu mamy coraz mniej.

Trochę mi się marzy zwolnienie tego tempa, choć z drugiej strony narastające tempo jest dowodem na to, że wszystkie moje dotychczasowe działania przynoszą oczekiwany efekt.

No nic tylko się cieszyć :)
Dziś więc nieco zakatarzona z kubkiem gorącej herbaty wybrałam dla Was trochę zdjęć, na które także mam coraz mniej czasu (co mnie najbardziej przeraża). Ale nie potrafię odmówić sobie przyjemności zatrzymania obrazów, które po prostu cieszą.

Tym samy też rozpoczynam swój nowy projekt #kadr, który będzie niczym innym jak zachowaniem w kadrze tego co mnie zachwyca (ha ha ha jakbym wcześniej nie robiła nic innego)

Ale może o tym później.... dziś mam parę kadrów, które tak po prostu są.
Planuję też pewne zmiany w pracowni i to również będzie obiektem mojego #kadrowania, ale na to jeszcze trochę musicie poczekać. Tkwię teraz w ogniu kilku sporych projektów (o części pewnie też opowiem #kadrem i słowem ;-)

Moje wrześniowe atelier w pięknym słońcu wydobywa absolutne piękno dosłownie ze wszystkiego.





Z największą przyjemnością zatapiam się w tym historycznym milczeniu, wydobywając na światło dzienne wszystko co jeszcze nie raz posłuży mi do kompozycji obrazu.



Z radością łączę kolory, faktury i wzory :)








Przede mną jeszcze góra pomysłów zapisana drobnym maczkiem :) Mam nadzieję, że wkrótce Wam pokażę :)