Na początku lata kupiłam na olx drewnianą ławeczkę. Zachwyciła mnie jej prostota i piękno, oczami wyobraźni postawiłam ją pod jabłonią, zaczęłam snuć wizje pięknych aranży fotograficznych, letnich wieczorów spędzonych w otoczeniu kolorowych świateł, lampionów, tekstyliów. Dobrego jedzenia, picia i miłych pogaduszek.

Zaczęłam się zastanawiać jaki kolor nadać ławce....

I tu muszę się przyznać, że totalnie złupiałam. Jak nie ja. Oczywiście bardzo pragnę kolorów w ogrodzie, ale.... uświadomiłam sobie, że ogród to miejsce na kolory natury, kwiaty, owoce, liście, trawę.... że wprowadzanie nazbyt kolorowej architektury ogrodowej może wyglądać kiczowato.

Lubię kicz, ale tworzyć kicz też trzeba umieć. Nie jestem pewna czy to potrafię i czy na przykład postawienie krasnala w ogrodzie to byłby przejaw kiczu czy też mojego luzackiego podejścia do dekorowania.
Na instastory i fb zadałam pytanie o kolor ławki: zielony, granatowy, żółty czy fuksja......
Zdecydowanie wygrała fuksja, na drugim miejscu granatowy..

Zachwyciła mnie koncepcja fuksji bo to jeden z moich ulubionych kolorów zwłaszcza w połączeniu z turkusem. Jednak próbując stworzyć spójną całość z dość chaotycznym jeszcze ogrodem zaczęły nachodzić mnie wątpliwości.

Ostatecznie wybór padł na czerwony. Dlaczego? Uwielbiam czerwone pelargonie. W ogóle uwielbiam czerwone kwiaty w ogrodzie. Świetnie harmonizują z zielenią. Zainspirowała mnie czerwień pelargonii. Poza tym wyobraziłam sobie tę ławeczkę zimą gdy spadnie śnieg.

Myślę jeszcze, aby stworzyć taki zakątek czerwieni, z przewaga czerwonych kwiatów i dodatków.
Na razie jest tak (ławka po jednym malowaniu, także ten tego jakby się ktoś czegoś dopatrzył. Jako podkład dałam róż i też wyglądała fajnie)

 







Czerwień jednak dodaje ekspresji, tym bardziej w takim zalewie zieleni.



A tak wyglądała przed malowaniem. Miała swój urok, ale... 


Myślę, że na razie ok. Za jakiś czas pokażę Wam mój wytwór ogrodowej, nazwijmy to, architektury.

Tymczasem jutro nowy rok.... szkolny, trochę mi się utnie. Z chęcią przyjęłabym jeszcze jeden miesiąc wakacji.

Uściski i do miłego :)

Drzewem co stoi

Uspokojeniem

Tak, len to już nie siermiężna tkanina, która gryzie, drapie jest sztywna i nadaje się na worki. Len stał się coraz bliższy ciału i jest coraz piękniejszy. Wakacyjnej przygody z lnem ciąg dalszy :)

Uzupełnieniem lnianych ręczników, które pokazywałam w poprzednim poście TUTAJ są lniane pledy dla dzieci. Uroczy motyw, świetna kolorystyka i super wykonanie. Można spać pod nim, otulać naszego malucha, można zabrać na wycieczkę czy piknik.

Żakardowe tkanie z doskonałej jakości włókien lnianych nie zmieni koloru i wyrazu po praniach.
Dostępne w sklepie (ilość ograniczona, tak więc spieszcie się :)


Do pledu można dobrać poduszki - gwiazdki, domki a także te, które są dostępne w SKLEPIE (gwiazdki i domki dostępne są na wyprzedaży - zapraszam :-)









Pozdrawiam ciepło i zapraszam serdecznie :)

Tym razem nie o pledach, tunikach czy pościeli, a o najzwyklejszych w świecie ręcznikach. Wakacyjna kolekcja ręczników lnianych to fajna alternatywa dla grubych frotek. Doskonale chłoną wodę po wyjściu z basenu, morza, jeziora czy prysznica. Genialnie służą jako koce, kocyki plażowe nie powodując, że leżymy na grubej kudłatej frocie, która dodatkowo nas ogrzewa. Są lekkie, przewiewne, a do tego bardzo ładne.

 Mogą stanowić ozdobę nadmorskiego domku, ale i naszej domowej łazienki. Prześwietnie będą wyglądać suszące się na sznurze, powiewając na wietrze.

Delikatne kolory w tonacji morza i plaży doskonale nadadzą ton naszym wakacjom. Gdziekolwiek je spędzimy.








Zatem zapraszam do SKLEPU  możecie skomponować swój własny zestaw 2-3-4 sztuk np. (ryby, muszelki błękitne, muszelki beżowe) możecie również wybrać opcję zestawu w wiklinowym koszyku (dostępne od środy, od 3 lipca).

Zebrałam w chwilę kilka szybkich kadrów. Słońce i cisza dopomogły zebrać się by choć niewielkim muśnięciem zapamiętać nowiny w naturze.

Ogród niestety wygrał ze mną. Obfite deszcze i chłody zupełnie nie zachęcają do prac. Ale ja mu jeszcze pokażę (mam nadzieję). Sobie też pokażę...  tylko jak ta niemoc minie.

Na razie rozkwitają donice, naczynia i skrzynki. Jedne lepiej inne gorzej. A ja tylko na szybko wypijam kawę na tarasie, bo ciężko usiedzieć gdy bose pęciny zimny wiatr łaskocze. Głupio w grubych skarpetach o tej porze roku, choć zdarzało się rozpalać w piecu, aby dogrzać domostwo nocą..... Takiego paskudnego maja dawno nie pamiętam.


Bratki zawsze uśmiechają się do mnie gdy wychodzę z domu :) białe i granatowe małe śmiechulce. Bardzo je lubię. Czasem je zagaduję jakbym miała nadzieję, że wszystkie odwrócą się  w moją stronę i cieńkim chórkiem piskną... jak leci?





Uwielbiam czerwone pelargonie, takie cudnie wsiowe. Ale z pazerności dokupię jeszcze różowe i białe. I może jakieś jeszcze. 


Stotkrotki naprawdę dały czadu. I bardzo mnie to cieszy.


Różowe jaskry dokonały żywota. Został tylko jeden czerwony. Jak głupia cieszyłam się, że uratowałam je z owadziego sklepu... ech...


Szukam miejsca dla rozmarynu, warzywnik tego lata to się chyba w skrzynce po owocach zmieści, XD


 
Groszek pachnący zasilił stary, wielki ocynk, trochę za późno go przesadziłam. Ale mam cichą nadzieję, że jeszcze pokaże co potrafi.


Gdzieś na blogach widzę kwitnące łubiny ścięte w wazonach. Mój w ogóle dobrze, że ruszył. Jest nadzieja.
Mój młody widząc ledwo wyklute sadzonki zapytał: "marichłaen?" he he. Jajcarz z niego :DDDD


Ciekawe co tam obok wyrośnie? Ha ha.... zgaduj zgadula. Ale to trochę frajda (gdzieś sobie ukryłam jednak zapisane co tam rośnie, ciekawa jestem czy odgadnę jak urośnie ;-)


Tym dzikusom najlepiej, oszczędziłam im męki pod kosiarą. Jakoś nie wiem czemu, lubię chwasty.


Łąki w tym roku nie wysieję. Aż żałuję, ale do łąki to jednak potrzeba więcej działąń niż dobrych chęci.
Za to posadziłam magnolię, forsycję, jaśmin mój ukochany, kalinę, bez, dereń, rokitnik i dwa kolory berberysów. Z cebul to jakimś cudem wzeszły malwy, czym się jaram jak "gupia". Bo uwielbiam je.

W kolejce czeka pnąca hortensja, którą o mały włos uśmierciłam i ciemiernik. Nasturcje, które wyhodowałam z nasion i pomidorrrrki koktajlowe. Ach i cudnie pachnąca mięta ogrodowa.

Może tego lata uda mi się rozplanować ogród. Tylko gdyby tak jeszcze dobę rozciągnąć byłoby naprawdę fantastycznie.

Ściskam Was ciepło :)