Święta zgodnie z założeniem minęły spokojnie, nieco leniwie i twórczo. Czyli wszystkiego po trochu. Jadła przygotowałam nie za wiele i okazało się, że i tak jest wszystkiego wystarczająco dużo, po raz kolejny przekonałam się, że całe to kupowanie na święta jest zupełnie bez sensu (no chyba, że mamy pułk gości, ale w tym roku ta opcja zupełnie odpadła)
Dekoracji też z umiarem, wena poszła w innym kierunku ;-)





Za to odpoczęłam w lesie, nasyciłam świeżą zielenią i śpiewem ptaków (przerywanym okrzykami dzieci, hi hi spróbujcie nagrać choć chwilę kwilenia ptaków bez radosnego pokrzykiwania potomków;-) za to poranny wypad wyciszył mnie na maksa.


Zrobiłam też rzecz najbardziej planowaną, mianowicie ręczne pikowanie quiltu. Na razie to mała wprawka, nie miałam czasu uszyć czegoś większego, a chodzi mi po głowie taki "rękoczyn" już od dawna. Myślę, że niebawem pojawią się większe i bardziej profesjonalne formaty :) Fajna zabawa, nie należy do łatwych, ale za to dla cierpliwych dłubków ;-)



No i tak już zupełnie na koniec przymiarka do nowego projektu czyli do szarości. A konkretnie do szarej pościeli. Mnóstwo osób o nią pyta, a mnie wciąż nie po drodze. Z przebanalnego powodu, mianowicie braku lub bardzo niedużych ilości dostępnych w hurtowniach tkanin. Znajdowałam już najbardziej odjechane kolory z krwistoczerwonym (też mam chęć na taką energetyczną pościel) i czarnym (co myślicie o czarnej pościeli?), ale z szarościami jest problem.

Ale.... w końcu i owa szarość trafiła pod moje niebo i oto po praniu całkiem wymiętolona (tak jak lubię) zległa w nieco tajemniczym kokonie.

wpadało mi oczy tu i ówdzie na zachodnich blogach w rozmaitych magazynach wnętrzarskich, i tylko zastanawiałam się kiedy znajdę czas na zrobienie go, bo robota prosta to, a efekt znakomity.
Najprościej jest kupić okrągłe lustro w ramie opasać paskiem (przyklejonym) i lustro gotowe.

Ja postanowiłam wykorzystać taflę lustra ze sklepu na I. o dość dużej średnicy 50 cm.
Lustro to jednak jest, że tak powiem gołe, mocowane do ściany metalowymi uchwytami.


Pozostało mi pokombinować jak to lustro bezpiecznie opasać, by nie stanowiło zagrożenia.
No i wymyśliłam, że podkleję je styropianem, zwiększy w ten sposób swoją grubość, ale nie zwiększy wagi. Użyłam styropianowych kasetonów, ale spokojnie można użyć trochę grubszego styropianu lub skleić 2 warstwy kasetonów.


Docięłam odpowiednie kółko pod lustro, ponieważ kasetony maja 50x50 cm, a lustro 50 cm średnicy, więc musiałam dosztukować brakujące kawałeczki.


Tak prezentuje się od tyłu.


Dla pogrubienia warstwy dodałam jeszcze od tyłu wycięte koło z opakowania po lustrze.
Następnie okleiłam całość taśmą dwustronną do luster i dokleiłam paski skóry robiąc z nich ramkę.


Użyłam dwóch różnych skórzanych pasków, ale myślę, że można zrobić to z taśmy parcianej, lnianej, albo jednego długiego paska skóry.
Dokleiłam do tej skórzanej ramki dwa spięte ze sobą paski i tak oto powstało moje DIZAJNERSKIE LUSTRO :)


Zawisło w pokoju mojego synka, ale pewnie zmieni lokalizację. Mam jeszcze sporo nieużywanych pasków w różnych kolorach, więc myślę, że kilka takich luster jeszcze wyprodukuję. W gruncie rzeczy robota na chwilę, a efekt świetny.

Inspiracja, która w końcu zachęciła mnie do działania :)

 źródło

To tyle na dziś, pogoda dziś sprzyja takim szybkim produkcjom z czego się bardzo cieszę, bo od dawna lustro wołało o realizację.

Uściski i do miłego :))

No tak... na początku tygodnia upały takie, że zdjęcia do poprzedniego posta robiłam "w pocie czoła", a od wczoraj deszcz, zimno i wiatr. Lato ma różne oblicza :)
Nie pozostaje nic innego jak zawinąć się w koc, pled, przytulić do poduszki, wziąć kota, książkę coś ciepłego na rozgrzewkę  i przeczekać.

Łóżko przeniosło się w zacienioną winogronami część tarasu i dziś pozuje razem z poduszkami. Sporo kolorów u mnie ostatnio, wszędzie szukam koloru, inspiracji, wariacji i najchętniej widzę to, co bardzo wesołe, radosne i kolorowe.



 deszczyk.... deszczyk, a ja choć nie lubię kaloszy wystroiłam się w groszkowe - różowe ;-)

No ale nic mam nadzieję, że jednak kolory górą.
 

Poduszki od poniedziałku dostępne będą w moim SKLEPIE a do nich robią się kolorowe narzuty i pościel. Zapraszam więc i życzę Wam udanego, i słonecznego weekendu.

Trochę jak zimowe szaleństwo.... ale zima w pełni i myślenie o wszelkich ogrzewaczach jest zupełnie na miejscu.
Tym razem w roli głównej szary filc, z którego powstają pudła, pudełka, pudełeczka, koszyki, saszetki, etui i co tam jeszcze głowa wymyśli :))
Ogromnie spodobał mi się filc haftowany no i tu męczę, i dręczę swoją hafciarę, ale dzielnie sobie radzi.
Efekty poniżej.
Na zabawki, tkaniny, kosmetyki, szmatki, sznurki, nici..... na wszystko. 'Sie' normalnie zakochałam, a jakie to wdzięczne w pracy i ciepłe ;-)
Będzie tego więcej i będzie do kupienia w mojej galerii.


Kochani, dziękuję za przemiłe komentarze pod poprzednim postem, cieszę się, że mogłam zabrać Was w ten trochę tajemniczy świat, w którym czas płynie wolniej i można nabrać głębszego oddechu.

Tymczasem pozdrawiam serdecznie i zmykam do praaaaaaaaaaacy!!!!

Zupełnie... kolory  opanowały moje wnętrze i zewnętrze.

Zresztą po kilku jesiennych dniach zrobiło się pięknie, słonecznie, ciepło. Można więc nacieszyć się  złotą jesienią.

Po kolorowych sowach wpadły mi w ręce kolorowe włóczki. Zaczęłam robić pled dla Małgosi, ale patrząc na ilość włóczek powstanie pewnie jeszcze kilka malutkich. Te paseczki wciągnęły mnie jak orzeszki czy inne chrupaczo-uzależniacze :)

Zającowa dostała nowy sweterek, a przy okazji zrobiłam wąsate poduszki. Jedna z berecikiem, z antenką i muszką. Druga z krawatem. Do nowego wystroju dzieciowego pokoju będą pasowały idealnie. Berecikowa do pokoju Małgo, z krawacikiem do Witka.

Len fajnie komponuje się z koronkami i falbankami, ale to taka nadprogramowa produkcja. Jakoś tak omijam szarość lnu, a w zasadzie mam ochotę na połączenie go z kolorowymi tkaninami.

No i jeszcze pyszne ciasto marchewkowe, które w końcu udało mi się zrobić.

Do miłego.... cały czas pamiętam o tutku na  laptopowe ubranko, muszę wyskrobać trochę czasu na przygotowanie go, tak więc jeszcze trochę cierpliwości plijjjjjssss :))))

Właściwie nie do końca niespodzianek, bo wiedziałam co do mnie przyjedzie, ale sami wiecie jak czasem bywa ekscytujący moment rozpakowywania, ustawiania, dopasowywania....
Tak też było wczoraj.
Na początek pokażę prezenty od firmy Tchibo.  Tej marki nie trzeba specjalnie polecać. Przyznam, że z przyjemnością zaglądam do sklepów stacjonarnych i on-line. Często też kupuję rzeczy potrzebne, trochę potrzebne, mało potrzebne i bardzo potrzebne (jak widzicie wszystko 'potrzebne')
A całkiem niedawno pojawiła się nowa kolekcja (do obejrzenia TUTAJ). Przyjemnie lawendowo-czekoladowa, powiedziałabym :))
Do mnie natomiast trafił bardzo romantyczny - lawendowy zestaw pościeli (to tak, żeby szewc bez butów nie chodził), o bardzo delikatnym wzorze,  bardzo dobrze pasujący do ciemnego łóżka i w ogóle do całego mojego 'anturażu'.
Niezmiernie przydatny budzik z ogromną, jak dla mnie, zaletą (nie cyka, bo to jakiś radiowy wynalazek), ale o dizajnie mieszczącym się w każdym wnętrzu, nowoczesnym czy vintage. I już genialnie wygląda na starym nocnym stoliku w towarzystwie starych szpulek.
Kule światełkowe, które w ogóle bardzo lubię, zaś wczoraj wieczorem te stworzyły niezwykle piękny, romantyczny i nieco intrygujący klimat w mojej pracowni oraz bardzo przyjemny, lekki pled również w kolorach idealnie pasujących do mojego wnętrza.
Bardzo dziękuję i naprawdę cieszę się z tych rzeczy :)

pościel wprost cudnie zgrała się z moimi białymi, romantycznymi poduszkami

kulki faktycznie najlepiej wyglądają wieczorem, ale ich delikatne światło ciężko było mi uchwycić, no i pled... to wszystko jakoś tak zgrabnie wkomponowało się we wnętrze mojej pracowni, że ucieszyłam się jak dzieciak :))

 A samym wieczorem gdy już lekkie, sierpniowe mgły zaczęły osiadać, przyjechał do mnie ten piękny mebel, pachnący drewnem i terpentyną. Dokładnie taki jaki wyobrażałam sobie w tym miejscu.

od razu oczywiście zaczęłam go zagospodarowywać, stąd jeszcze mało ciekawie w środku

tak nawiasem, szczotki do mycia owoców i warzyw też z Tchibo, to z tych bardzo potrzebnych rzeczy ;-)

Łapa mnie świerzbi, by go malnąć na antracyt, ale chyba na razie zostanie biały. W tym białym pomieszczeniu (tu będzie galeria) wygląda świetnie, świeżo i jakby tam był od zawsze. Do ekspozycji staroci, lnu czy rzeczy stylowych wprost idealny. Ogromnie się z niego cieszę :)
Oczywiście pokażę całość bo już zapowiada się nieźle.

A tymczasem w drugim pomieszczeniu bardzo kolorowo, zajawka mojej barwnej produkcji :))

 I jak tu nie kochać kolorów :)

Czasem jest tak, że duże jest małe, małe jest duże....
Duże zawsze bardziej cieszy albo smuci, małe na szczęście też cieszy...

Wiosna jakoś powolutku się skrada, słońce radośnie wytyka cały pozimowy bałagan i próbuje zmobilizować do wiosennego przeglądu otoczenia. Na razie przeglądam i podglądam....

A zaczęłam od podglądania co w mojej kuchni wyprawia. Niby nic specjalnego, ale uwielbiam jego wędrówki po ścianach, przedmiotach, kolorach.

Skoro pogrzebało sobie w doniczkach podsunęłam trochę sobotnich zdobyczy. Białe drobiazgi, ale pełne uroku. Uwielbiam białą, prostą ceramikę.

Ze starej pękniętej osłonki na doniczkę (ale tak ją lubię, że nie mogę ot tak po prostu wyrzucić) wymodziłam pojemnik na czosnek. Pokrywkę zrobiłam z talerzyka do którego dokleiłam porcelanowego ptaszka. No i z trzech pałętających się rzeczy zrobiłam jedną, całkiem przydatną.

Trochę jakby do kompletu białej materii, z którą uwielbiam pracować. Szczególnie jeśli chodzi o detale.

I duża, bardzo duża produkcja, którą we fragmentach pokazywałam w
Tak prezentuje się w miejscu przeznaczenia. Nawiasem mówiąc łoże spędza mi sen z powiek, jest po prostu piękne (dla ścisłości, nie jest to moje łoże) pewnie gdybym takie miała niechętnie wyłaziłabym z niego ;-)

foto: SD

Dziękuję Wam za liczny udział w candy, cieszę się, że powitamy wiosnę w tak dużym gronie i oczywiście zapraszam wszystkich chętnych, którzy jeszcze nie dopisali się :))