Uszyłam kiedyś pokrowce na poduszki ogrodowe. Z pięknej, francuskiej, grubej bawełny. Wyglądały katalogowo, ale niestety były mega niefunkcjonalne. Na ogrodowe poduszki potrzeba jednak materii bardziej odpornej na warunki atmosferyczne, tak więc poduszki dostały nowy przyodziewek, a bawełniane pokrowce trafiły do szafy.

Robiąc ostatnio remont, przeglądałam różne miejsca, zwłaszcza te, o których wiem, że zawierają tkaniny. No i odkryłam te pokrowce. Od razu zaświeciła mi się moja upcyklingowa lampka, żeby je przerobić na coś pożytecznego.

Torby zakupowe z aplikacjami. Już kiedyś postanowiłam, że takie będę szyć, ale zawsze mi brakowało czau albo pomysłu. Szycie aplikacji wymaga jednak wykorzystania różnych tkanin, więc jest bałaganotwórcze. Do tego w pokrowcach były suwaki, które także znalazły nowe zastosowanie. Mianowice wykorzystałam je do kieszonek.

Torba zakupowa z kieszonką w środku, w dodatku zapinaną na suwak to było moje malutkie twórcze marzenie. Głównie dlatego, że wybierając się na zakupy bardzo często jadę tylko z samą siatką, a(lbo w ogóle okazuje się, że w aucie nie mam żadnej torby) - wtedy też raczej nie kupuję toreb tylko kładę lużno produkty na siedzeniu, po przyjeździe do domu pakuję je w torby, które biorę z domu - to taka moja metoda na ograniczenie kupowania plastikowych siatek.

Ale torba z kieszonką to dobry pomysł. Postanowiłam ten pomysł wykorzystać i uszyć spore kieszonki. Myślę, że nie będzie to wówczas tylko torba na zakupy,. Sprawdzi się także podczas wakacyjnych wojaży, wypadów wycieczkowych czy innych zupełnie niezakupowych okazji.

Torba ma długie uszy, spokojnie i na luzie wejdzie na ramię, choć bardziej chyba będzie wygodna dla osób wyższych (ja mam 172 cm wzrostu i torba jest zupełnie ok) ale dzięki długim uszom można przewiesić kurtkę czy kocyk.

Uszyłam 7 sztuk, w sprzedaży jest 6. Jedną zrobiłam dla siebie z motywem truskawek, wszak sezon w pełni. 

A oto prezentacja toreb. Dostępne są w moim nowym sklepie internetowym [klik w link]

Do jutra też możecie wykorzystać kupon rabatowy 3NVAE4FF, dzięki któremu kupicie wszystkie dostępne produkty z 10% rabatem

Torby zakupowe w moim sklepie

Pomidorki

Śliwki

Kieszonka w środku każdej torby

Warzywa z buraczkiem

Warzywa z groszkiem

Papryczki

Zielony groszek

W planach mam jeszcze torby plażowe, z aplikacjami i bez aplikacji. Znalazłam sporo świetnych tkanin, które idealnie sprawdzą się w torbach plażowych.

Także zaglądajcie tu na blog, na Instagram i Facebooka. 

Upcykling to nie nowa moda, a kreatywny i ekologiczny proces przeobrażania starych rzeczy w nowe, niejednokrotnie o wyższej wartości niż oryginał.

W przeciwieństwie do recyklingu skupiającym się na rozkładzie materii w wyniku którego powstają nowe produkty, upcykling nadaje drugie życie rzeczom.

I gdzie jak gdzie, ale na naszych blogach od lat upcykling króluje w postaci drugiego życia skrzynek, tacek, pudełek, doniczek, szafek, stolików, ramek i wielu, wielu innych przedmiotów. Czyli  EKO w świadomości wielu z nas narodziło się zanim jeszcze pojawił się trend eko, zero waste, mody cyrkularnej.

Zresztą moje patchworki, gdy siegnąć w czeluść bloga również zaczęły się od resztek wygrzebanych z szafy. Jako totalny chomik uwielbiam zbierać szmatki. Te skrawki nadały początek idei patchworkowej, której jestem wierna od lat i po nieco cichszym okresie mam ogromną potrzebę reaktywowania moich łatek.

Dziś chciałam napisać o upcyklingowej modzie - temat drążę od jakiegoś czasu, bowiem stał się nowym nurtem w rozwoju mojej marki. Świat już dawno sięgnął po upcyklingowe ciuchy. Branża odzieżowa jest najbardziej kontrowersyjną i najmniej ekologiczną dziedziną działalności człowieka.

Tony ubrań produkowanych w koszmarnych warunkach często z materiałów o fatalnym składzie oraz niskiej jakości, powstających w trybie fast fashion zalewają świat (również dotyczy polskich marek szyjących zarówno w Polsce jak i w krajach dalekowschodnich). Taka niszczycielska produkcja generuje miliony ton odpadów rocznie.

Marki produkujące odzież w duchu slow fast czy zero waste zyskują coraz większe uznanie konsumentów, na świecie trend mody upcyklingowej mocno rozwinął się w czasach pandemii gdy zdobywanie nowych materiałów było znacznie ograniczone. 

Upcycling w modzie to nie tylko przerabianie odpadów ale także nadmiarów produkcyjnych. Cechą charakterystyczną odzieży upcyklingowej jest jej unikatowość. Nie ma dwóch takich samych sukienek, spodni czy kurtek. Nawet jeśli jest jakiś wspólny mianownik kolekcji to ręczne wykonanie sprawia, że każda wyprodukowana rzecz jest absolutnie wyjątkowa i może stanowić całkiem sporą wartość kolekcjonerską.

Świetne nie? Dla takich indywidualistów jak ja jest to idealna opcja łącząca w sobie megaoszczędności z unikatowością. A także próbą zrobienia czegoś naprawdę wyjątkowego. Czuję, że odnajduję się w tym. Biorąc pod uwagę ilość tkanin jakie zostały mi po rozmaitych projektach mam takie pole do popisu że hoh.

A jeśli chcecie obejrzeć pomysły projektantów upcyklingowyh, to zajrzyjcie na te megainspirujące profile

@jackobbuczynski

Jego genialne i nieco szalone projekty są bardzo inspirujące. Szczególnie jeans mnie urzekł, albowiem kocham "dżinks" do szaleństwa. Podoba mi się też idea wykorzystania naturalnych futer w jego kolekcjach. Choć do samych futer mam negatywny stosunek, no to jednak te futra które już są w obiegu warto wykorzystać

AURELIA SHOP

Spójrzcie na ten kolorowy, piękny profil. Świetne zdjęcia zachęcające do wprowadzenia odrobiny szaleństwa do garderoby. Nosiłabym!

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez AURELIA (@aurelia_____shop)

FLEATHEBRAD

 Wzory vintage, zwiewność, lekkość i kolorowo.

Wyświetl ten post na Instagramie

 

LOVE ME LOVE ME NOT

Ten koralikowy kiczyk urzekł mnie bez reszty. Jak w czasach dzieciństwa gdy kupowało się na straganach przy ZOO koralikowe, plastikowe bransoletki.  

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez Love me - Love me not 🍧 (@_loveme.lovemenot)

SLA UPCYCLING STUDIO

Widzicie te tkane dywaniki, torby, kilimy? Cudo po prostu!

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez S L A (@sla.upcyclingstudio)

ALEKSANDRA ANTOŃCZAK 

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez by Aleksandra Antonczak (@aleksandraantonczak)

Na końcu tej listy dopiszę woje upcyklingowe dzieła. Kilka lat temu dostałam zamówienie na narzutę patchworkową na prezent ślubny. 

Pomysł był taki, że miała być uszyta ze skrawków tkanin otrzymanych od rodziny państwa młodych. Nożesz...... co za super pomysł. W ten sposób dostałam mnóstwo różnych kawałków, z których wyczarowałam całkiem zgrabny patchwork. 

Bardzo ciekawa historia, bo każdy z tych heksów to tkanina od jednej osoby, trochę się nagłowiłam, aby to wszystko ogarnąć (całe szczęście, że obyło się bez sugestii, że zielony to od nielubianej cioci i ma być gdzieś z boczku), ale satysfakcja (moja) i radość od osoby zamawiającej bezcenna.

Kolejne projekty to kurtki patchworkowe. Na razie w fazie testowej. To spore wyzwanie w sensie technicznym, ale mega czuję ten klimat. Wkręcam się szalenie.

oj, to będzie super projekt

to był zapomniany, rzucony na dno szafy patchwork.

Szczegóły zdradzę niebawem. Jesień zapowiada się szalenie twórcza.

nie muszę chyba tłumaczyć co to upcycling, choć często bywa mylony z recyclingiem. Wiele z nas na co dzień wykorzystuje rozmaite przedmioty nadając im nowe życie.
Sama jestem wielką zwolenniczką ocalania rzeczy, które tak naprawdę nie muszą jeszcze wylądować na śmietniku, dzięki czemu możemy mieć wyjątkowe wnętrze, a i czasem dzięki takiemu ocaleniu możemy podziwiać piękno i kunszt wykonanych niegdyś przedmiotów.

Jakiś rok temu zetknęłam się z wnętrzami, które krótko mówiąc powaliły mnie na kolana, zachwyciły totalnie i absolutnie. Chłodne, żeby nie powiedzieć zimne, surowe, miejscami mroczne, a może nawet i brzydkie, pełne niesamowitych gratów, starych mebli i innych rzeczy, które na pierwszy rzut oka mogą się wydawać mało ciekawe, a  nawet ohydne. Czy tak można mieszkać? W naszej wymuskanej rzeczywistości chyba jest to nadal nie do przyjęcia i oczywiście nie chodzi też o to by te surowe wnętrza stały się powszechne, choć jak dla mnie jest w nich mnóstwo inspiracji, ciekawego designerskiego spojrzenia i przekory oraz artystycznego luzu.

Wnętrza, które chcę dziś Wam pokazać zostały stworzone przez Dragę Obradović i Aurela Basedowa niezwykłych artystów, alternatywnych i zarazem ekologicznych twórców. Ich dom w Como, we Włoszech to stara, osiemnastowieczna posiadłość, pełna rozmaitych, budyneczków, domeczków, pergoli, budynków gospodarczych, ogrodów, sadów i innych przyległości. Ta część, w której mieszkają zachowała jak najwięcej oryginalnych elementów, dzięki czemu wyeksponowane zostało piękno całego starego, domostwa.
Jestem zresztą podobnego zdania, że to co stare, oryginalne i piękne zamiast naprawiać, lukrować i odnawiać do bólu, należy właśnie wyeksponować i podkreślić.

Zresztą zobaczcie sami jakie wnętrza stworzyli.

Moją faworytką jest kuchnia, nie ukrywam, że dałabym wiele by mieć taką lub podobną; z kamiennym  zlewem, industrialnymi gratami i choć nie lubię kamiennych posadzek (no... we Włoszech jednak te kamienne posadzki mają trochę inne znaczenie... no dobra zrobiłabym sobie heksagony, jedyne kafle na podłodze, które lubię), ale resztę biorę w całości bez zająknięcia.

Tak czy siak jest świetna.





Idea upcyclingu w łazience, metalowe skrzynki jako szafki na łazienkowe utensylia, brak kafli na ścianach (co bardzo lubię, od wielu lat stosuję kafelki tylko tam gdzie jest najwięcej wody, w mojej obecnej łazience nie mam ich nawet nad umywalką, a jedynie nad wanną/prysznicem).
Surowe ściany na których spod lekkich tynków czy też obrzutek po prostu widać kamień czy cegłę, z której zbudowana jest ściana, rzecz do zrobienia tylko w starych domach i kamienicach, ale ja w swojej betonowej łazience też bardzo chętnie widzę surowość, gdyby nie "gabaryt" owej, białe ściany i kafle zdecydowanie ją powiększają optycznie ;-)



Kolejnym świetnym elementem ich wnętrza są żyrandole i lampy zbierane przez lata, które zostały po prostu zebrane w taki świetlny pęk, wystrzałowa informacja dla mnie.... mam kupę rozmaitych lamp, które są od sasa do lasa.....


no i heksagony na podłodze.....które wprost uwielbiam

Kolorystyka wnętrz powstała na bazie inspiracji malarstwem flamandzkim, kto się trochę interesuje wie, jak pięknie oświetlone są przedmioty czy portrety malowane przez malarzy takich jak np. Jan Pauwel Gillemans Młodszy, braci Brueglhów, Adriaena van Utrechta czy też Holendra Jana Vermeera i wielu innych. Tę niezwykłą kolorystykę grę światła i cienia dopełniają wyszukane i pełne osobliwej ekspresji sprzęty, i meble.





Draga z zamiłowaniem rekonstruuje stare krzesła i fotele ubierając je w nowe kreacje, zresztą oboje projektują wyjątkowe siedziska wykończone w ręcznie malowane (przez Dragę) tkaniny. W Krakowie w Galerii Likus Concept Store można obejrzeć projekty marki Baxter, dla której projektują Draga i Aurel.

Absolutnym hiciorem z megawykrzyknikiem jest dla mnie pokój ich córki. Zgadnijcie co najbardziej przyciągnęło moją uwagę?


no nie muszę chyba mówić, że patchwork i łóżko (uwielbiam żelazne łoża i łóżka). Niesamowity, trochę ciężki optycznie, ale intrygujący


Niezwykłe w tym pokoju są skrzynie, kufry i walizy. Cały pokój jest trochę teatralny i wydaje się ciężki, jednak jestem przekonana, że przy południowym, włoskim świetle wygląda zupełnie inaczej niż na zdjęciach.



Cały dom zresztą jak na starą posiadłość w dodatku zamieszkałą przez artystów zaskakuje połączeniem przedmiotów starych z nowymi, nowo zrobionymi i w ogóle zrobionymi z niezwykłym artystycznym zamysłem.


 amarantowe drzwi to zalaminowane nagłówki gazet....


foto: pinterest

Nie wiem na ile w takich wnętrzach mogłabym mieszkać, poza kuchnią i pokojem córki, który przy moich teatralnych ciągotach jest po prostu zachwycający, ale nie ukrywam, że całe to wnętrze i jego idea skradła moje serce na tyle, że przez wiele miesięcy przyglądałam się jemu uświadamiając sobie ileż to niezwykłych rzeczy, przedmiotów i mebli kryją moje domostwa.... które zresztą i u mnie funkcjonują już od lat. Sama chyba jestem na tyle niestała i niestabilna w sensie konsekwencji wnętrzarskiej, że najchętniej każde pomieszczenie urządziłabym w innym stylu nadając im jedynie jakiś wspólny mianownik (pewnie starocie znając moją miłość do nich).

Trochę na bazie inspiracji i przekory, zadziorności i lekkiej niesforności zliftingowałam swoją kuchnię, którą mam nadzieję pokazać Wam w następnym poście tym bardziej, że na insta już pojawiło się kilka zajawek, a i podczas rozmów w realu padły prośby o pokazanie jej.
Za opieszałość sorry wielkie, ale musiałam poprawić jedną rzecz, bo trochę mi  psuła całokształt. A nie do końca lubię pokazywać rozgrzebane rzeczy, bo potem nie znajdują ciągu dalszego.

Pozdrawiam kochani w środku tego przydługiego weekendu, w czasie którego mam nadzieję, że odpoczywacie, relaksujecie się i zajmujecie ulubionymi rzeczami, a tym co pracują (ja też) życzę wielu ciekawych pomysłów i inspiracji, i pracy lżejszej niż normalnie ;-)

I do miłego :)