A tymczasem ściskam Was :)

Marzenie wielu z nas.... moje również (mąż i dzieci 'wyjechane', może się uda ;-)

Jak wiecie temat 'łóżkowy' jest mi szczególnie bliski, wszystko co służy do ogrzania, ocieplenia, okrycia się, wtulenia i przytulenia oraz złożenia głowy fascynuje mnie od dawna. Tkaniny, szmatki, faktury, kolory nawet ich zapachy są dla mnie czymś niesamowitym i wyjątkowym. Uwielbiam je gromadzić, dobierać, układać w sterty, kupki, gromadki, wyobrażać sobie co z czego może powstać.
Mam wiele takich 'stertek', kolorystycznie dobranych tkanin. Czasem układają się same, spontanicznie, podczas kolejnego przekładania i układania, czasem dobieram je po namyśle.
Ogólnie kocham szmatki.

Gdy przychodzi kolejna paczka z tkaninami niecierpliwie rozrywam opakowanie by po wydobyciu jej.... najczęściej wydać okrzyk łaaaaał..... ale cudo.... i już pasuje mi do czegoś.

No to kilka migawek z mojego łóżkowego poletka. Część już znacie, min. lnianą pościel, którą po prostu 
Niedługo będzie biała, miękka, pognieciona jak licho czyli dokładnie taka jaka powinna być lniana pościel.

Ale moją ostatnią najbardziej ulubioną jest ta w drobne  kwiatki połączone z maleńkimi czerwonymi kropeczkami.
Absolutnie dzieciowa (rozmiar na większego dziecia, kołdra 150x200 poduszki 50x60) z bawełny świetnej jakości. Z moimi ulubionymi troczkami i falbankami na jednej z poduszek :)) 

Kropeczki i groszki kochamy wszyscy :))))

Sukieneczka mojej córci, uwielbiam te maleńkie ciuszki i sporo ich zostawiłam....

Len mój ulubiony

I klasyczna biel, piękna zawsze i we wszystkim.

Tu jeszcze z ciepłą narzutą

Kubek z karczochem to mój nowy nabytek, miał być jeszcze z brokułami (ale nie dotarł). Ten w tulipanki to moje dzieło. Stołek, ryczka czy jak mu tam.... to pozostałość po moim kamienicznym mieszkaniu, odziedziczona po Starszej Pani wcześniejszej właścicielce mieszkania, znów znalazł godne miejsce :)

Dziś wpadam na chwilę pokazać sowią poduszkę i dwie kołderki. Motyw sowy nie dość, że tak modny to jeszcze dobrze się kojarzy  i jest bardzo sympatyczny. Muszę jeszcze popracować nad jej "cielesnością". Ale podoba mi się :))

Zielona kołderka powstała dla Dimy, bardzo się cieszę, że przypadł do gustu pomysł na "niemarine" chłopackie tekstylia. Zastosowałam nieco inny sposób pikowania niż dotychczas i baaaaardzo mi się podoba.

Druga kołdra to spontaniczny produkt. O białej pikowanej narzucie myślałam już dawno. Zupełnie przypadkiem wpadły mi w ręce kawałki tkaniny w grzybki i jesienne liście. Było ich zbyt mało, aby zrobić coś z nich sensownego. Pomyślałam o fantastycznej technice crazy patchworku. W ten sposób powstała dość minimalistyczna narzuta, która doskonale wpisze się w chłodne, skandynawskie, proste wnętrze, trochę porządkując przestrzeń, jednocześnie poprzez tych kilka barwnych plam, ociepli i zaintryguje.

Przepikowałam ją ściegiem, który bardzo mi się podoba i kojarzy z plażą pełną kamyków. Wzór jednak choć wydaje się prosty, jest czaso i pracochłonny, ale efekt super!! Uwielbiam fakturę pikowań.

Jest chyba najpiękniejszą narzutą jaką do tej pory robiłam, no.... i największą 2x3 metry. Dla utrudnienia przepikowałam ją ściegiem fantazyjnym, po całości :)

Ale jest taka  romantyczna, kobieca, delikatna... jednym słowem różana.


A w pracowni badam światło, ustawienia, proporcje.... biel daje niesamowite możliwości. A ja uwielbiam grę świateł i cieni. Mam obłędnie dużo światła, co zresztą też było ważnym "za" przy wyborze lokalu.


Dziękuję Wam za przemiłe komentarze pod poprzednim postem. Ostatnio miałam spore  zaległości i mało mnie było w wirtualnym świecie. Będę nadrabiać, ale bez przesady. Dzisiejsza różana narzuta to dla mnie wielki wyczyn. Raz, że szyłam ją trochę inaczej niż wszystkie dotąd, w innym układzie kolorystycznym, no ten metraż.....
Ale uwielbiam te kołderki.... przede wszystkim robić. No... a potem oglądać, oglądać, oglądać...... i fotografować :)))

Ściskam tymczasem i do miłego!!!!!!!

Kolejny zwariowany tydzień za mną.... na początku chłodny, a teraz upalny, letni, wakacyjny już. Ale lubię lato za jego kolory, zapachy, smaki, za niewymuszone potrawy, lekkie ubiory...

Moja już drugoklasistka rzuciła w kąt szkolne gadżety i pognała w swój dziewczęcy świat.

A mnie zachwycił koktajl malinowy, gdy się za niego zabrałam zaczęły wpadać w ręce różne kolorowe, letnie dodatki, widać bardzo potrzebuję energii kolorów, bo nie mogę oczu oderwać od kompozycji, które tak spontaniczne powstały.


Tu jeszcze PeeS do lnianych zasłon, dostałam zdjęcia jak wyglądają w miejscu przeznaczenia. Trzeba przyznać, len to len.... ale oprawa..... zachwycająca!!!!
Dziękuję raz jeszcze właścicielce tych lnianych hektarów :) Bardzo, bardzo się cieszę:)

fot. GS

fot. GS

 I coś dla pewnej młodej pary na nową drogę życia.....

Długo mnie nie było na blogu. Sporo zajęć, wydarzeń, planów które zaczynają nabierać realnych kształtów. Mam nadzieję, że już niedługo będę mogła uchylić rąbka i pokazać co u mnie się wyrabia :))

Na  razie znów kołderki, tym razem dla trójki maluszków Bianca, Pola i Tymon, będą opatulać się (a raczej ich rodzice, będą zamotywać te maleństwa) kolorowymi kołderkami.

Nie ukrywam, że ta dla Tymona jest moją faworytką. Pomimo zamiłowań do stylu marine, bardzo chciałam zrobić coś chłopackiego, ale właśnie nie w niebieskościach, kropkach, paskach i gwiazdkach. Myślę, że mi się udało.

Dziś trochę naprodukowanej przeze mnie bieli. Klimatyczny zestaw pościelowy. Zrobiło się romantycznie, zwiewnie, kobieco... no i to słońce dzisiaj.  Cudownie tak.  Mam wrażenie, że ta wiosna jest trochę szalona...

W połączeniu z moimi kołderkami tworzy całkiem zgrabny duecik. Pościel oczywiście będzie dostępna w moim SKLEPIE. Tymczasem ściskam Was życząc nadal tak pięknej pogody!!!

Sama w to nie wierzę... wyczekiwałam śniegu i cieszę się jak dziecko. No... może mniej euforycznie niż moje dzieciaki. Ale w ramach tejże radości zafundowałam małą sesyjkę ostatnio wymodzonym lnianym rzeczom.

Dla ścisłości... wreszcie coś zrobiłam dla siebie :))

Lniana pikowana narzuta z napisem podszyta bawełnianą kratką, do niej całkiem spontanicznie poduszka pod głowę, żeby wygodniej było. Poduszki na krzesła (aż się uśmiechnęłam gdy położyłam je na stercie płyt chodnikowych, idealnie się tam wpasowały).
Wreszcie rękawicę kuchenną, łapawice do wyciągania gorących blach (z upieczonymi pysznościami oczywiście) z piekarnika i małe łapki gazetowe.

Pomyślałam, że z takim wyposażeniem zima mi niestraszna ;-) a i może kulinarnie się trochę wyżyję.
No i jeszcze zaczęły się ferie, więc trochę miłej zabawy będzie :))


Ściskam więc zimowo, życząc wszystkim "feriującym" udanego odpoczynku :)
I raz jeszcze dzięki wielkie za wszystkie życzenia zdrowia :))))

Ja nadal w klimatach "okołołóżkowych" ;-) Choróbsko w zasadzie poszło sobie precz, gorące mleko (brrrr....) z miodem, aspirynka, kilka dni w domu i można powiedzieć prawie jak nowo narodzona!!!!!

Trochę bieli z lawendą, to moje ostatnie dzieło (tak, tak.... tak się choruje ;-) Ale przyznam, że z efektu owej "choroby" jestem bardzo zadowolona, tym bardziej, że ta dziwna choroba trwa od dawna ;-)
Uwielbiam szeleszczącą biel pościeli, przełamanej chłodnym kolorem, choć tak prywatnie głównie podkochuję się w białych haftach. Szerokie bordiury, delikatne mereżki nadające materii kobiecy charakter, niciane guziki... trochę jak wyciągnięte z dawnych czasów...

No tak chorować... mogę trochę dłużej :)