Z zimą mam już na bakier, tym mocniej po traumatycznej sobotniej nocy, gdy z synkiem trafiliśmy do szpitala z ostrym astmatycznym kaszlem. No niby nic strasznego, ale jednak stres, nieprzespana i mroźna noc dały się odczuć niezbyt przyjemnie.
Dwa dni później dołączyłyśmy obie z Małgosią do choro-Witka. Małgosia po sobotnich wojażach na nartach, ja to chyba tak dla towarzystwa ;-)
W tym też stanie rodzinnym i chorobowym mało co sensownego jestem w stanie zrobić.
Jednak jak pozbierałam do kupy to przynajmniej mam dobry zaczątek na letnie sesje na leżaku, hamaku w lenistwie błogim pod drzewem czy krzewem. O czym jedynie pomarzę sobie w cichości, bo latem znów się jakąś robotą zajmę i lenistwo odłożę na kiedyś tam...

Do letniej narzuty, którą już pokazywałam zrobiłam dwie duże i jedną mniejszą poduszki. Z kraciastego lnu. Duże poduchy dostały ozdobny, ale delikatny haft. Mniejsza dostała ozdobne wykończenie i drewniane guziki.




Te kwieciste poduchy zapoczątkowały różany komplet z narzutą, którą mam już w połowie gotową. Ale przy moich ruchliwych ludzikach nie podejmę się prac nad dużym formatem. To wymaga jednak skupienia się ;-)

Tym z Was, które pytały mnie w poprzednim poście o pikowanie takiej masy materii, odpowiadam :)
Najprościej gdy wszystkie trzy warstwy sa sfastrygowane. Wierzch i ocieplinę spinam agrafkami (są lepsze niż szpilki bo się nie wysuwają), potem podkładam spód, fastryguję całość i pod igłę. Jest to dość pracochłonne, ale daje mi pewność, że warstwy te nie rozjadą mi się.
Co do samego sposobu pikowania, jest on dość prosty.Chowam dolny transporter (ząbki mówiąc po ludzku), reguluję docisk stopki w zależności od grubości ociepliny, reguluję naprężenie nici i"jadę" esy-floresy. Najczęściej improwizowane, ale mam apetyt na jakieś fajne wzory, oczywiście wykonane też ręcznie prowadzoną maszyną.
Resztę każda z Was musi dopracować sama, bo każda maszyna ma swoje upodobania.



Dla polepszenia sobie nastroju upiekłam szarlotkę, to drugi mój ukochany smakołyk po serniku. Reszta praktycznie może nie istnieć.
Szarlotka prosta, na kruchym cieście z jabłkami lekko podduszonymi (pokrojone jabłka duszę bez cukru, jak trochę zmiękną dodaję cukier, cynamon, kardamon, imbir. Można dorzucić rodzynki, skórkę pomarańczową kandyzowaną, co kto lubi.
Na wierzch robię kruszonkę i w zasadzie szarlotka gotowa. Piekę ok. 45 min. w 190 stopniach z termobiegiem i włączoną górną grzałką, dzięki czemu ładnie się przyrumienia na wierzchu, a ciasto na dole nie przypieka się.
No i taka mi jeszcze prawie letnia aranżancja wyszła, co jest najlepszym dowodem, że w moim przypadku limit zimy już się wyczerpał ;-)


Nieustająco też robię różne koszyki i koszyczki tekstylne, które jak Wiecie są fantastycznym pomysłem na przechowywanie różności.
Ten jest z grubego lnu, z czerwoną kratką vichy w środku.
Mam jeszcze kilka fajnych "na warsztacie", ale to może następnym razem :)))



Dostałam też kilka miłych wyróżnień od Jolanny, Labarnerie i Ivonny.

Dziękuję Wam gorąco dziewczyny. Tym razem chciałabym przekazać je wszystkim blogom, które odwiedzam.





Pozdrawiam Was serdecznie

Ostatnio sporo pracuję, z lekką zazdrością oglądam Wasze świąteczne przygotowania, dekoracje... u mnie niestety daleko do Świąt choć czasem pojawiają się świąteczne akcenty.
Powodem tych wszystkich zabiegów jest kolejny Festiwal 12 i 13 grudnia w którym biorę udział. To ostatnia duża impreza w tym roku.
Na jarmarki typu Targowisko Próżności nie piszę się już pod żadnym pozorem.
Totalna strata czasu, ale też jest to kolejny dowód na to, że najlepiej kierować się własnym nosem ;-)

Pomimo przygotowań do Festiwalu udało mi się w końcu zrobić torbę na laptopa. Tak mi się spodobało zestawienie grubego lnu z kwiecistą łączką w roli podszewki, że zdecydowałam się zrobić i sobie torbę. Jako, że jestem osobą mobilną, a torby do laptopa nie posiadam, choć są owszem piękne i bardzo piękne, i drogie, i nawet mniej drogie... ale tym razem postanowiłam zrobić sama dla siebie. To przecież taka radocha :) i w dodatku musiałam sobie poprawić niezbyt dobry nastrój...




W środku jest kieszonka na różności....



Oraz ruchoma przegródka, za którą można schować zasilacz.



Zrobiłam też laleczki świąteczno-mikołajowe, które natychmiast zaanektowała moja córeczka :) i chyba już nie zdążę zrobić kolejnych na Targi, pomyślałam jednak, że zrobię takie później w wersji nieświątecznej, lnianej...



Dostałam też kilka przemiłych wyróżnień, które także przyczyniły się do poprawy mojego nastroju, od Małgosi, Reni, Agi








oraz wspaniałe wyróżnienie od drugiej Agi z fantastycznego bloga fotograficznego :)




Gorąco dziewczny Wam dziękuję, ale przekazywaniem ich dalej zajmę się trochę później, zdechła jestem jak nie wiem co :(

Pozdrawiam gorąco :))

Są obecne.... wszędzie....

Odebrałam dziś przemiłą niespodziankę od Ushii, śliczne serduszko i piękną kartkę z równie pięknymi życzeniami.
Ushii bardzo serdecznie Ci dziękuję, bardzo mile mnie zaskoczyłaś, dobry duszku :))))



Od Jolinki i Madlinki dostałam takie oto przemiłe wyróżnienia, również gorąco dziękuję Wam dobre duszki.
Tym razem wyróżnienia te chcę przekazać wszystkim blogom, które odwiedzam :)







No i kolejny duszek :) Tym razem pośrednio, ale w sposób miły dla oka i ducha.... Blog Jagody, znany nam wszystkim. Niezwykły klimat, świetne zdjęcia, ciekawe teksty. Warto to zobaczyć, wczuć się w klimat Magodowego świata.
Pozostaję pełna podziwu i zachwytu nad pracowitością Jagody i Maćka :) Zazdroszczę im siły, gratuluję odwagi i pomysłu.
Nie ukrywam, że chciałabym to wszystko zobaczyć na żywo.

Dostałam ostatnio wyróżnienie od LLooki i Dagmary, dziewczyny gorąco Wam dziękuję. W ogóle zaniedbałam trochę sprawy wyróżnienień i bardzo mi głupio z tego powodu.
Ale nie dość, że od dłuższego czasu choroby dziesiątkują moją rodzinę, to jeszcze na dodatek mam sporo pracy, tak więc znów coś za coś :(
Tym razem chciałabym je przekazać wszystkim blogom na które zaglądam, wszystkie są dla mnie świetną inspiracją.



A w związku z tym, że ciągle coś dłubię znów chcę pokazać. Tym razem wersję bardziej zimową (wszystko pewnie przez te rękawiczki ;-)





Mikołajowo-świąteczna, bo czemu nie białe z czerwonym, a nie czerwone z białym ;-)



Wersja łyżwiarska ;-)



I na koniec znów kosze, mam kilka "na warsztacie" szalenie je lubię i są bardzo praktyczne, zwłaszcza w moim zabałaganionym świecie. Ten jako prototyp zostaje u mnie :) no nie mogę znów jak ten szewc bez butów chodzić.
A że nie mogę się wyleczyć z marynistycznych ciągot, to wygrzebałam kilka takich uroczych obrazków, które jako naszywki ozdobią kolejne kosze.



Pozdrawiam cieplutko :))

W weekend wybrałam się do LM po medium do tekstyliów i zajrzałam na też dział z tkaninami. Jest w czym wybierać, a ja często zaglądam do kosza, w którym sprzedawane są tkaniny z ekspozycji. Można kupić w całkiem przyzwoitej cenie fajne kawałki. I oto wśród różnych ciekawych, bawełnianych dość dużych kawałków, znalazłam dwa dzieciowe, jeden różowy a drugi zielono-pomarańczowo-brązowy ze zwierzakami.

Kupiłam obydwa bo mam zamówienia na dziecięce patchworki, ale gdy w domu rozłożyłam różowy, okazało się, że Małgosi spodobał się tak, że o patchworku nie ma mowy. Zresztą szkoda mi było ciąć tak duży wzór i postanowiłam uszyć pikowaną narzutę dla mojej córeczki. Z reszty kawałków powstała poduszka i woreczek na piżamkę. Nie jestem miłośniczką kompletów, ale jednak w pokoju dziecięcym wprowadzają optyczny porządek.


Zwierzakowy pójdzie do Witka jako narzuta, jestem przekonana, że mój synek marynarzem nie będzie, ale może zostanie podróżnikiem, biologiem, odkrywcą.... ;-). Jak zrobię tę narzutę, oczywiście pokażę :-))

A oto zestaw Małgosi :-)

Całość przepikowałam wzorem w serduszka i esy-floresy

Jak jesień, to jesień... u mnie też :-)

Jarząb szwedzki posłużył mi do zrobienia serduszkowego wianka mam nadzieję, że dożyje do targów. Owoce już trochę zaczynają się buntować ;-)


Zrobiłam tez kilka festiwalowych gadżetów, pomysł znalazłam w necie i nieskromnie pomyślalam "ojej.... to dla mnie...." zmodyfikowałam nieco i tak powstały różne breloczki do kluczy :-)