Zebrało się tego trochę. Od ubiegłego roku trochę bezskutecznie robię patio. Niestety niewyględne nadal, więc zobaczycie je dopiero po skończeniu. Liczę, że w najbliższej pięciolatce się uda (żart). Nie no, mam nadzieję szybciej.

Już udało mi się odgracić patio, na rogu którego rośnie stara jabłoń. Świetnym pomysłem było obudowanie jej dachem. Jabłoń co prawda powoli kończy swój żywot, ale nadal cieszy i nawet daje jakieś marne owoce. Lubię takie rozwiązania gdy nie usuwa się bez potrzeby drzew, a umiejętnie wkomponowuje w otoczenie.

Patio będzie zdecydowanie vintage, meble i przedmioty z odzysku. Stare drewno oczyszczone myjką ciśnieniową dostało nowego blasku. Trochę nowych/statych tkanin i będzie bosko.

Idealnym nawiązaniem do klimatów vintage jest mój nowy patchwork, którego bazą jest tkanina rodem z PRL (cudowne odkrycia u mojej teściowej)

Stonowane barwy i prosty wzór tzw dziewięciu łat (wszak patch to po polsku łata), tak więc w oryginale brzmiący NINE PATCH to pomysł zaczerpnięty z klasycznego patchworku amerykańskich pionierów. Doskonale wkomponował się w vintage'owe zbiory.

Stare żelazne łóżko pojawiło się już w mojej PRACOWNI w Pruszkowie. Tutaj jest dobrym miejscem do siedzenia lub leżenia patchworków. Fotogeniczne i cudownie zjechane zębem czasu. Idealne wprost do wszelkich stylizacji. Stary, dębowy stolik i kilka przedmiotów z historią, milcząco wnoszących w moje życie klimat tajemniczości. 

Zobaczcie co już udało mi się zaaranżować. 

groszek pachnący w tym sezonie udał mi się wyjątkowo

przecudny jego zapach wspaniale miesza się z zapachem tarty serowej z borówkami i nalewką z czarnej porzeczki

urzekają mnie przedmioty, świecznik kupiony w hurtowni pasmanteryjnej, doskonale wpisuje sie w ten styl

osławione dziewięć łat, bazą jest tkanina w kwiatki, relikt PRL

dołożyłam do niej amerykańską AGF (turkusowy) i rodzime bawełny jednobarwne

obiecuję sobie, że za rok groszków pachnących będę mieć cały ogród

Cieszy mnie ten patchwork, można powiedzieć wreszcie zrobiłam coś dla siebie :) tak z uczuciem. Letnie wieczory na patio czy tarasie nie będą już groźne w chłody, choć jak patrzę na prognozy, to upadły jeszcze dadzą nam popalić.

Tymczasem ściskam was i do następnego razu :) ❤❤❤❤❤❤

Czas wiosny to czas odradzania się. Klomby, trawniki, ogrody niczym w raju pokryte białym, różowym albo żółtym kwieciem.

Ja tak.... można powiedzieć od zawsze. Odkąd pamiętam moje oczy kierowały się ku rozmaitym starociom. Niektóre mnie przerażały, niektóre zachwycały, niektóre mijałam obojętnie.

A miałam ku temu idealne warunki. Moja Babcia mieszkała w Śródmieściu, w wielkim kamienicznym mieszkaniu wypełnionym po brzegi antykami. Część to rodowe dobra głównie z Kresów (warszawskie niestety zniszczyła pożoga wojenna), a spora część nabywana przez mojego Stryja, wielkiego miłośnika staroci, vintage'u, polskich dworków i fotografii. Na targach staroci, w desie (kto pamięta? jako dziecko uwielbiałam buszować po sklepach desy) kupowane bezpośrednio od ludzi, którzy czasem dosłownie za psi grosz pozbywali się antyków. Sprowadzane z Włoch kryształowe żyrandole, za które teraz pewnie dałabym się poćwiartować.

Podczas gdy moi rówieśnicy wyjeżdżali do dziadków na wieś, ja odwrotnie; z podmiejskiej zieleni, gdzie mieszkałam wjeżdżałam do serca gwarnego miasta, zanurzałam się w chłodne mury kamienicy, wdychałam przedziwne kamieniczne, jakże obce mi zapachy. Wsłuchiwałam się w zupełnie inne odgłosy życia.

Wkraczałam w magiczny świat skrzypiących parkietów, tykających zegarów, ciszy wielkiego mieszkania, w którym jedynie przez otwarte okna, na których powiewały ręcznie tkane firanki, dochodziły odgłosy gruchających gołębi i dzieci bawiących się na trzepaku (nawiasem mówiąc bardzo współczułam tym dzieciakom). Gdzieś w oddali słychać było zgrzytanie tramwajów, klaksony samochodów.

Dziwny i ciekawy to był świat. Ale nie ukrywam, że z ulgą wracałam do podmiejskiej ciszy :)

Stąd pewnie moje zamiłowanie do wszelkiego starocia.
Dziś chciałam pokazać Wam co jeszcze w vintage'u ,mnie urzeka. Moje ostanie odkrycie to Maven Collective, które łączy w sobie bardzo ciekawe klimaty vintage, etno, folk, modern.

Zresztą zobaczcie sami :)














źródło1 
źródło2

Już w poprzednim poście pisałam Wam, że w końcu odpaliłam, a raczej jestem na etapie odpalania mojego drugiego atelier.
Jest to świetny, nieco industrialny budynek ze wszystkimi atrakcjami takiego miejsca, jak fabryczne okno, rozsuwane drzwi na rolkach, betonowe belki pod sufitem oraz koza (na Instagramie pokazałam jedno zdjęcie).

Najlepszym dobrem tego miejsca jest to, że jest położone poza miastem, w dość cichej okolicy, pełnej zieleni i tego cudownego spokoju, który z dnia na dzień jest mi coraz bardziej potrzebny.

Kiedyś nawet zastanawiałam się czy nie przerobić go na budynek mieszkalny i nie wiem czy nie jest dobry pomysł, choć kolejny dom do "obróbki" i sprzątania nie jest mi już potrzebny.

Nie pokażę go jeszcze w całości, bo pracy przy nim i wokół niego mnóstwo, ale już wyczarowuję w nim klimat jaki bardzo lubię.

Doskonałe światło, doskonały vintage, którego jak zawsze podkreślam, mam u siebie całe mnóstwo, doskonałe miejsce do tworzenia.

Kolejny katalog, który powstaje w mozole, w znakomitej większości właśnie tam powstaje.

Praktycznie pozostał mi jeszcze jeden element do wykończenia katalogu zanim ujrzy światło dzienne :)