nie mogłam się dziś powstrzymać, wizyta na targu (starocie omijam ;-) nasycam się zielenią, czerwienią, cienką skórką młodych ziemniaczków, zapachem peonii i wracam obładowana niczym jak.
Kocham czerwiec ze wszystkimi jego zapachami, kolorami, świeżością...
Kilka szybkich fotek, bo tyle jest jeszcze do zrobienia :)

 








 Śmigam więc wbrew pozorom nie do garów ;-) a Wam kochani życzę miłego i słonecznego weekendu :)

Święta zgodnie z założeniem minęły spokojnie, nieco leniwie i twórczo. Czyli wszystkiego po trochu. Jadła przygotowałam nie za wiele i okazało się, że i tak jest wszystkiego wystarczająco dużo, po raz kolejny przekonałam się, że całe to kupowanie na święta jest zupełnie bez sensu (no chyba, że mamy pułk gości, ale w tym roku ta opcja zupełnie odpadła)
Dekoracji też z umiarem, wena poszła w innym kierunku ;-)





Za to odpoczęłam w lesie, nasyciłam świeżą zielenią i śpiewem ptaków (przerywanym okrzykami dzieci, hi hi spróbujcie nagrać choć chwilę kwilenia ptaków bez radosnego pokrzykiwania potomków;-) za to poranny wypad wyciszył mnie na maksa.


Zrobiłam też rzecz najbardziej planowaną, mianowicie ręczne pikowanie quiltu. Na razie to mała wprawka, nie miałam czasu uszyć czegoś większego, a chodzi mi po głowie taki "rękoczyn" już od dawna. Myślę, że niebawem pojawią się większe i bardziej profesjonalne formaty :) Fajna zabawa, nie należy do łatwych, ale za to dla cierpliwych dłubków ;-)



No i tak już zupełnie na koniec przymiarka do nowego projektu czyli do szarości. A konkretnie do szarej pościeli. Mnóstwo osób o nią pyta, a mnie wciąż nie po drodze. Z przebanalnego powodu, mianowicie braku lub bardzo niedużych ilości dostępnych w hurtowniach tkanin. Znajdowałam już najbardziej odjechane kolory z krwistoczerwonym (też mam chęć na taką energetyczną pościel) i czarnym (co myślicie o czarnej pościeli?), ale z szarościami jest problem.

Ale.... w końcu i owa szarość trafiła pod moje niebo i oto po praniu całkiem wymiętolona (tak jak lubię) zległa w nieco tajemniczym kokonie.

Kochani.... dziękuję za wszystkie ciepłe słowa, wspomnienia, maile,....

Powoli biorę się w garść. Życie woła o swoje. Może to i dobrze, bo inaczej człowiek utopiłby się w smutku. Przed nami najpiękniejsze, najbardziej rodzinne Święta w roku. Trzeba posprzątać dom... jeden, drugi. W tym drugim spędzimy Święta. Choć bardziej puste za to pełne wspomnień....

Podglądam Wasze przygotowania, dekoracje i nabieram ochoty by coś dać od siebie. Z jakimś zgrzytem, bo co wezmę w rękę to nie takie, ale w końcu trzeba spróbować.


Najbardziej chyba cieszą zielone dekoracje choinka czy jemioła, obok moje próby skupienia się na szydełku. Nie będą to świąteczne dekoracje. Od dawna marzy mi się taki kwiatowy pledzik. Jakoś nie miałam czasu przyjrzeć się uważnie schematom kwiatków. Wczoraj ot tak, po prostu wpadła mi w ręce włóczka, szydełko, gazetka ze wzorami i okazało się, że to wcale nie takie trudne jak mi się wydawało.


Od Myszki dostałam prześliczną girlandę, którą pokazywała na swoim blogu i wąsaty ocieplacz na kubek. Dzięki wielkie Mysiu, bardzo się z nich cieszę :)
Kubek w ubranku czeka na moje ożywienie w pracowni, a girlanda zawiśnie w pokoju Małgosi.

Wiele rzeczy jeszcze czeka....

Ściskam Was!!!

Aromatyczne, słodkie, kuszące.... zawsze kojarzą mi się z latem, wakacjami, słońcem... Uwielbiam je w każdej postaci. Gdy zaczyna się sezon truskawkowy królują w moim menu...




Pozdrawiam Was truskawkowo :))

Niedobór słońca, a w zasadzie prawie jego brak niestety mocno odczuwam. Tak burej zimy nie pamiętam od dawna. Niby jest trochę śniegu, lekki mróz, ale jakoś tak fe....

Tym mocniej chce się wiosny, a tu nawet moje hiacynty coś niechętnie wychylają główki. No nie.... mam nadzieję, że one nie dadzą się.

Na poprawę nastroju drożdżówki z serem według przepisu Elisse. Nie robiłam nigdy drożdżówek, w ogóle mam małe zaufanie do drożdży, ale wyszły pyszne i dziś zrobiłam powtórkę.

Hiacyntom zafundowałam skrzyneczkę z numerkami. Robiłam ostatnio szablony takich stylowych cyferek, no a wiadomo jak się człek czegoś uczepi, to chodzi i smaruje na czym się da ;-)

Skrzyneczka znajdzie swoje miejsce w mojej graciarni jako pojemnik na farby.

Woreczki też dostaną jakąś pachnącą zawartość. Oba "zrobione" są pisakami do tkanin.

No i takie marne coś wychyliło łebek z zielonego kokonika. Czy coś takiego może zapowiadać wiosnę?????

Wiem, wiem.... że to dopiero początek lutego... ale przydałoby się choć odrobinę tego świeżego życia :))

Pozdrawiam Was serdecznie :))