Tyle w nas jest jeszcze do odkrycia, poznania, tyle energii, wiedzy, pomysłów... tyle jeszcze prostoty, zakrętów, uników. Rzeczy mniej lub bardziej skomplikowanych.

Dziś tak zupełnie trochę o niczym, ścigam się z czasem w plątaninie pomysłów, projektów, słów... a przed oczami kalejdoskop obrazów i jakiejś swoistej tęsknoty za ciszą i spokojem. Choć z drugiej strony pada pytanie czy potrafiłabym zwolnić. Czy nie poczułabym bezczynności nawet w tej codziennej dawce czynności, które nadają rytm życiu....

 

Jestem mieszczuchem, niestety.... choć wychowałam się na obrzeżach miasta na własnym podwórku i dla odmiany jeździłam do mojej Babci do serca wielkiego miasta wsłuchując w kamieniczne odgłosy, gruchające gołębie zawzięcie walczące o kawałek skórki od chleba, poznając tajemnicze zapachy starego domu, jego odgłosy, skrzypienie parkietu, rytm starego zegara, zachwycając promieniami słońca przebijającymi się przez misternie udziergane firanki....

Uwielbiam jednak wypady w naturę... to tam właśnie odpoczywam. Nabieram sił, energii, wiatru w żagle...

spokój, harmonia, dobra energia brzóz....

Okoliczne "tygrysy" i "pantery" złaknione ludzkiej dłoni podążają na spotkanie, by zebrać miziaki

Te może niby tak od niechcenia, ale ciekawe kto i po co tu przyjechał (ten radosny galop na dolnym prawym zdjęciu, to absolutnie nie w mojej sprawie, a tej koleżanki z lewej co to w krzaki poszła;-)

No i moje produkcje w naturalnej naturze, czyli pięknym najbardziej lnianym lnie w towarzystwie przecudnej urody białych lilii

Gigantyczne zasłony w stylu francuskim, z falbanami na dole i francuskim w klimacie haftem.

I jak tu nie kochać natury.....

Uściski przesyłam i do miłego!!!!!

Bardzo nieśmiało jeszcze, choć chciałoby się już więcej słońca, ciepełka, zieleni.... Ale jeszcze trochę..
Co roku podziwiam te"maluchy" jak świetnie radzą sobie z zimnem, wiatrem, a nawet śniegiem... Przyroda jest jednak wielka.

Tu już też coś zaczyna się dziać :))



Drewno zawsze przyciąga mój wzrok.... też jednak kojarzy się z ciepłem. Palące się w piecu czy kominku, ciepłem drewnianej podłogi.

Lubię jego zapach, kolor i fakturę...

Mieszkańcy tych domków niechętnie budzą się..... choć słońce wczoraj zachęcało do wyjścia na zewnątrz, to zimny wiatr nie zachęcał do spacerów. Nie ma się co dziwić, że wolą siedzieć w ulach.

Skoro nawet ten mieszkaniec domu za żadne skarby świata nie chciał wyjść, wychylił co prawda nos, skrzywił się i poszukał schronienia w ciepłej narzucie, a jego mina wyraźnie mówiła: dajcie pospać, do wiosny jeszcze czas....


No to widać do wiosny zostało trochę czasu ;-)

Witam Kochani po wakacjach, moich wakacjach, bo przecież lato jeszcze trwa i cieszy, a sporo osób dopiero co wyjechało na wakacje.
Po prawie miesięcznej nieobecności wróciłam do domu. Pełna pomysłów i planów. Z radością spojrzałam na moje prace, te zaczęte i skończone. I te w planach.
Dom wydał mi się jakiś inny ;-) ale przyzwyczajam się i odnajduję w moich 'bałaganach' twórczych.

A tu miła niespodzianka od Bernadetty. Słodziakowa koneweczka, którą wylosowałam w candy. Dziękuję Ci, jest śliczna i już została zamówiona przez moją córcię. Z pewnością będzie stanowić uroczy dodatek do jej pokoju.



Zrobiłam też przymiarkę pledu, będzie chyba jeszcze ładniejszy niż poprzedni. Nieskromnie pochwalę się, że mam więcej niż połowę kwadratów. Te się chyba robi szybciej i wygodniej, są większe. Ale na razie i tak odkładam go, bo pracy mam sporo.

Powoli powstają kolejne woreczki, poduszeczki, woreczki lawendowe i inne rzeczy, które będę pokazywać na moich blogach.

Kupiłam też trochę porcelany. Stara, bawarska, biała ze złotym paskiem. W zasadzie mogłam kupić jej jeszcze więcej, ale nie mam już gdzie trzymać.
Jednak tym razem nie mogłam sobie odmówić kupna dwóch pięknych salaterek zwłaszcza, że uwielbiam ten kształt.
Dzbanek bardziej dla ornamentów, a waza dla kwiatów.



Babciny serwis musiałam koniecznie sfotografować. Bardzo ciekawie wyglądał na tle szarego betonu, świetnie kontrastując kruchością porcelany i kolorystyką zdobień.

Muszę przyznać, że bardzo mi się podoba i mam do niego ogromny sentyment.



No i trochę lata w bukietach. Lato to tak cudna pora roku, że dekoracje rosną wszędzie, i zawsze można je wykorzystać.
Tym razem chabazie zbierane na okolicznych łąkach i kilka zanurzonych w wodzie, jakby dla ochłody, roślin.





Bardzo lubię pływające bukiety, zwłaszcza w połączeniu ze świecami. Te jednak może mało nastrojowe, ale bardzo letnie.




Karłowate jabłuszka zachwyciły mnie swoim urokiem, no i musiałam koniecznie zachować je w takiej postaci.




Pozdrawiam serdecznie wszystkich zaglądających :)) i biegnę na Wasze blogi :))