Back Top czyli spód patchworku. Temat trochę drugorzędny, ale w sumie dość istotny. Przyznaję, że przez lata temat traktowałam trochę po macoszemu, ale wraz z rozwojem moich umiejętności, świadomości, estetyki oraz innego spojrzenia na spód patchworku postanowiłam, że będzie inaczej niż dotychczas.

Dobór tkaniny na Back Top to sprawa zupełnie indywidualna i zależna od potrzeb estetycznych, twórczych oraz posiadanych materiałów. Back Top może być jednolity, wzorzysty, może być patchworkowy, może być kontrastowy, może być w kolorze/tonacji Topu. Wszystko zależy od naszej wyobraźni, potrzeb i czasu. Bo zrobienie drugiego, artystycznego, patchworkowego Back Topu to także stworzenie kompozycji, która także mile połechce oko.

W kilku ostatnich patchworkach zrobiłam back top łącząc ze sobą poziomo pasy tkanin

Tak prezentuje się patchwork w pokoju młodzieżowym (wizualizacja AI)

A tak jego druga strona.

Bardzo lubię fotografować detale patchworku

I tu się muszę przyznać do mojego fakapu, który popełniłam z 10 lat temu, kiedy to skomponowałam dość przypadkowy spód patchworku, za który dostałam ostre słowa krytyki. No cóż, nie będę ukrywać, że nie jestem doskonałością i też mi się zdarzają wpadki. Wprawdzie nie było ich zbyt wiele. Ale sami wiecie, że nie myli się ten, co nie robi nic.

Dziś po okresie ochłonięcia i lekkiego oderwania się od patchworku w ogóle mam inne podejście do tworzenia patchworku, poznałam mnóstwo nowych technik, zmieniłam nastawienie i powiem wprost, że patchwork potrafi rozwijać. Ta wyjątkowa sztuka artystyczna i krawiecka jednocześnie uzależnia i uczy poszukiwania nowych rozwiązań zarówno technicznych jak i artystycznych.

A tu postanowiłam na back top wykorzystać tkaninę upolowaną na Vinted, jest tak uroczo kolorowa, że aż szkoda było ciąć.

Nie tworzę stricte tkaniny artystycznej, ale bardziej artystyczną - użytkową. Dlaczego? To wynika z mojej filozofii, że warto żyć pięknie. 

Patchwork świetnie sprawdza się w pokojach dziecięcych, bo dzieciom potrzeba koloru, ale także wzoru i barwnych plam dla rozwijania percepcji, estetyki, wrażliwości. Patchwork również ociepla wnętrza, dodaje przytulności, miękkości, udomawia otoczenie. Poza tym mam wrażenie, że w Polsce jak i w większości Europy patchwork z bloków kwadratowych czy trójkątnych jest chętniej kupowany niż np. klasyczne wzory amerykańskie (np.Flying Geese, Wonky Star, Irich Chain, Seminole Patchwork, Apple Core, Crazy Patchwork)

Klasyczny florystyczny patchwork utrzymany w chłodnej kolorystyce, we wnętrzu rustykalnym

Ten sam patchwork we wnętrzu loftowym

Ostatnio oglądając serial "Stamtąd" wyłapałam kilka patchworków we wnętrzu szpitala czy pokoju Wiktora. Mignęło mi jeszcze parę w tym zupełnie nierealnym i totalnie odjechanym świecie. Nawet w którymś odcinku "Stranger Things" nie pamiętam w którym sezonie dostrzegłam patchwork przewieszony przez oparcie kanapy.

Czy to tylko amerykańska tradycja? No nie wiem, wiem jedno, że patchwork zyskał uznanie na całym świecie i ma ogromną rzeszę wielbicieli. Drugą ogromną rzeszę pasjonatek i pasjonatów szycia patchworku. 

Sorki za jakość zdjęć, ale mignęłam na szybko telefonem na moim nieco upaćkanym ekranie lapka. Tu mamy klasyczny patchwork Log Cabin

Tu już klasyczne bloki kwadratowe, te kwadraty są naprawdę bardzo małe.

A ten wzbudził mój szczery zachwyt. Piękne kolory, styl szycia wygląda na  Nine Patch, a w ogóle bardzo skojarzył mi się z patchworkami Amiszów. I powiem Wam, że bardzo mnie zainspirował.

Patchwork na łóżku Wiktora

A jeśli ciekawi Was temat patchworku zapraszam do śledzenia mojego bloga :)

 Uwielbiam takie projekty. Dla dzieci. Uaktywniam wówczas swoje wewnętrzne dziecko. Cała ta kombinacja tkanin, wzorów, kolorów jest dla mnie taką samą zabawą jak dla dziecka układanie kloców czy puzzli.

Może tym fajniejszą, że uwielbiam szyć. Tak w ogóle zastanawiając się nad moimi ulubionymi czynnościami szycie postawiłabym na pierwszym miejscu.  Zamiana płaskiej materii albo zbioru tkanin jak w przypadku patchworku pochłania mnie całkowicie i bez reszty.

Zastanawiam się dlaczego nie zostałam światowej sławy krawcową, patchworkarką czy inną twórczynią tkaniny artystycznej, ha ha ha.... ale jak widzę nadal się uczę, nadal zdobywam wiedzę i jeszcze duuuużo jej przede mną.

Także ten... świat niech na razie zachwyca się większymi ode mnie. A ja się uczę, rozwijam i zdobywam nowe poziomy wiedzy.

Ostatni moj wyczyn patchworkowy, może niekoniecznie jest wyczynem w sensie technicznym, bo takie patchworki szyję od lat. Ale ujął mnie kolorystycznie. 

3 letnia dziewczyneczka stanie się właścicielką tego oto uroczego quiltu wykonanego z przeróżnych tkanin, końcówek po wcześniejszych projektach oraz przecudnych wisienek (to też tkanina, która w ogóle nie została użyta do wcześniejszego projektu). I tak z tych wszystkich różnych kawałków powstał żywy, radosny, bardzo dziewczyński i dzieciakowy zarazem patchwork, do którego użyłam na spód przesłodkiej tkaniny Ikea projektu Silke Leffler z 2007 roku. Jest to ten styl grafik, które uwielbiam a tkaninę tę trzymałam na specjalną okazję.

Naprawdę bardzo żałuję, że w Ikea już nie można kupić w metrażu tych wspaniałości. A przyznaję, że i jakość i design zawsze mnie urzekały.

Kilka technicznych detali. Patchwork uszyłam z kwadratów o wielkości 14x14 cm (co po uszyciu daje 11,5 cm) wymiar całości to ok 120 cm x 165 +- 5 cm. Wypełniłam włókniną o gramaturze 80g/m kw. przepikowałam ręcznie prowadzoną maszyną wzorem free hand'owym, który bardzo lubię w patchworkach, bo nie skupia na sobie uwagi, tworzy dyskretną fakturę narzuty i nie usztywnia całości. Lubię gdy patchwork ma strukturę lekko kołdderkowatą, jest milutki, otulający, lekki i ciepły.

Lamówkę zrobiłam z tkaniny w biało różowe paseczki, lamówka o szerokości 8 cm złożona na pół, gdyż tkanina była dość cienka, a lubię gdy lamówka jest konkretna i dobrze podkreśla całość.

Szyłam go w całości na mojej nieocenionej maszynie Janome Horizon Memory Craaft 7700 QCP, która wiernie mi służy od 2011 roku, ale też dlatego, że moja druga maszyna Janome Professional 1600 jest w serwisie, z powodu padniętego nawijacza (tego gerejtu, który nawija nitkę na szpulkę do bębenka). 

A teraz voila, dziewczyński patchwork prosi się o brawa i bisy :)

w pikowaniu tego patchworku używałam specjalnych rękawiczek, są bardzo pomocne, choć ja częściej pikuję bez

pierwotny zestaw tkanin, jednak dodanie kilku jaśniejszych z motywem sówek, baletnic, gwiazdek oraz przecudnych wisienek zupełnie odmieniło projekt patchworku

Lubię jak patchwork jest różnorodny, ma wiele tkanin ba, nawet marzę o takim, żeby był tylko jeden kawałeczek tkaniny i np. 100 czy 200 kwadratów. Może kiedyś to zrobię. Wszak nadal mam spore zapasy, wprawdzie coraz mniejsze wymiarowo, ale kto wie.....

Uściski dla Was i do miłego. Szykuję kolejny projekt odzieżowy.

 Ostatnio szyłam ogromną narzutę patchwork Red Triangles. To mój topowy patchwork wykonywany tylko na zamowienie. 

Ten w rozmiarze 250x255 cm został uszyty z 1300 trójkątów. Forma i kształt trójkąta to mój autorski pomysł. Na spód patchworku użyłam kolorowej tkaniny ze wzorem Paisley. Lubię gdy dwie strony patchworku różnią się kolorami czy wzorami.

Ten wariant Red Triangles wyszedł megaenergetyczny, bardzo wzorzysty i co najważniejsze zachwycił moich Klientów.

Mnie zresztą też choć pikowanie takiego olbrzyma nie było łatwą sztuką. Postanowiłam przepikować go z wolnej ręki, ręcznie prowadzoną maszyną. Nawet do tego celu użyłam specjalnych rękawiczek do pikowania quiltów, choć niespecjalnie lubię pracować w rękawiczkach.

Jak się Wam podoba?

a tu już w miejscu docelowym

Najbliższe miesiące to sporo nowości w mojej patchworkowej produkcji. Ale o tym sukcesywnie będę pisać. Na razie chciałam Wam przedstawić dwie patchworkowe narzuty Vintage i Paleta Marzeń.

Oba wykonane z tkanin i bloków, które pozostały po wcześniejszych projektach, ale do obu dodałam też świetne tkaniny, które dotarły do mnie dzięki mojej drogiej psiapsi z USA oraz od Marty z littledreams.pl,  która szyje świetne poduchy, a które też stały się tym brakującym ogniwem w projektach patchworkowych.

Vintage to ciekawy projekt, bo punktem wyjścia były właśnie tkaniny vintage i to dosłownie. Czarne motywy to tkanina w misie, która na krajce posiadała opis i datę 1992 r. Oczywiście nie wiem czy to nie projekt z 92 roku, a tkanina produkowana w latach późniejszych (podobnie jest chyba z tkaninami z Ikea), ale faktem jest, że ten misiowy bardzo vintage'woy look zainspirował mnie do stworzenia niemniej vintageowego patchworku.

Jest tu sporo tkaninowych perełek, a patchwork powstał tylko w jednym egzemplarzu, w rozmiarze 140x210 cm. Spodnia tkanina to bardzo kolorowa bawełna, świetnie kontrastująca z topem, całość pikowana fantazyjnie i wykończona żółtą lamówką w marokańskie koniczyny.

Paleta Marzeń to wielobarwna mozaika z różnych tkanin również pozostałych po wcześniejszych projektach. Tutaj naprawdę jest gdzie podróżować po wzorzystych i barwnych tkaninach. Patchwork jest trochę jak mapa, po której można świetnie przemieszczać się i delektować kolorem, i wzorem.

Patchwork jest dość duży 160x210 cm, podszyty tkaniną w drobne niebieskie i żółte kwiatki, pikowany po szwach i po przekątnych kwadratów, nadając fajny efekt kołderki.

I to też jest jedna jedyna sztuka.

Obie narzuty dostępne są w moim sklepie [KLIK LINK]

Do miłego, wkrótce zaprezentuję nowości :)

To mój nowy i nienowy projekt, wszak patchworki szyję od wielu lat i w zasadzie tu na blogu najlepiej widać wszystkie fazy mojego patchworkowego rozwoju.

Dlaczego akurat patchwork? Unikalność i indywidualizm - to cechy, które są bardzo bliskie mojej osobowości. Od zawsze byłam gdzieś obok, z tyłu, z góry lub z dołu. Moje patrzenie na świat z innej perspektywy pozwalało na poszukiwanie nieszablonowych rozwiązań. 

Poszukiwanie to (była) i jest  ta część mojego życia, która popycha mnie w stronę poznawania, doświadczania, doznawania czy próbowania.

Wielorakość, różnorodność, asocjacja, harmonizowanie... to działania przemyślane będące wynikiem mojej kreatywności.

Jestem z pokolenia, któremu właśnie przerabiano, doszywano, naszywano, wyrosłego w klimacie totalnego upycklingu PRL-owskiego, o którym wówczas nikt nie miał zielonego pojęcia, a robił to na codzień, bo ówczesne ubóstwo wymuszało umiejętność wykorzystywania tego co już zostało wyprodukowane.

Śmieję się i mówię, że za PRL to chyba tylko papier toaletowy był jednorazowy, bo cała reszta miała wielotorową i wielopokoleniową ścieżkę bytu.

Generalnie moje zamiłowanie do patchworku wzięło się z umiłowania i fascynacji kolorem, fakturą i wzorem. Wyrastałam w ogrodzie pełnym kwiatów, w bliskości natury, uważnie obserwując jej przemiany, wsłuchując się w jej rytm, doświadczając jej pozytywów jak i negatywów (w postaci śnieżyc, jesiennych szarug, mroków budzących lęk, ciszy...) 

Pozytywów rzecz jasna było więcej, zapach krzaków pomidorów, który uwielbiam do dziś, chłodne kwiaty dalii i ich zimne łodygi - niesamowite doświadczenie zwłaszcza w upalny dzień,  drżenie listków osiki - które miało w sobie coś zarazem niepokojącego i intrygującego.

Zapach gęstwin traw, łopianów i to magicznie tętniące w nich życie, które swoją kulminację osiągało w środku lata. No i zapach ziemi, który intensywniał po deszczu.

Te wszystkie doświadczenia wprowadziły mnie w stan lekkiego chaosu, który już jako dziecko próbowałam sobie poukładać i dziś jako dorosła osoba przełożyłam to tkaniny.

Kolory odzwierciedlają moje emocje i skojarzenia, wzory i faktury tworzą bardziej trójwymiarowy obraz. A całość często składa się na pewnego rodzaju przeżycie jakim jest kreatywność i celebracja różnorodności.

Mój ostatni projekt był dla mnie sporym wyzwaniem, również pod kątem pikowania, bo nie do każdego patchworku pasuje Free Motion czy pikowanie z wolnej ręki, które wierzcie mi - wykonywane ręcznie prowadzoną maszyną (a raczej patchworkiem) nie należy do najłatwiejszych.

Miłego Drodzy! Idę trochę ogarnąć wnętrza, bo to już czas pomyśleć o świątecznych dekorach. A u Was jak? Już jakieś plany czy czekacie do końca?

🥰🥰🥰

A finalnie 33048 elementów - kwadracików o wymiarach 10/10 cm,  obejmował mój największy projekt patchworkowy. Megawyzwanie, ale też spora radość tworzenia. Zamówienie wykonane dla Osady Karbówko niezwykle klimatycznego miejsca położonego w okolicach Torunia. 

Sześć stylowych chłopskich chat krytych strzechą, w których znajdują się po 4 pokoje zostało wyposażonych w patchworki. To chyba jak dotąd jedyny hotel, w którym zamiast klasycznych narzut zagościły rękodzielnicze perełki jakim jest patchwork.

Bardzo się cieszę, że to właśnie moja niewielka marka artystyczno-rękodzielnicza dostąpiła zaszczytu szycia tych cudeniek. Bo wyzwanie to ogromne, ponad 300 metrów tkanin, ok 150 metrów włókniny wypełniającej, niezliczonych kilometrów nici aby stworzyć 68 sztuk patchworków, gdzie w zasadzie każdy był inny, choć łączyła je wspólna kolorystyka dopasowana do tapet i zasłon pokojów. 

Zdjęcia z miejsca docelowego ze strony Osady, naprawdę wyszło pięknie. Do narzut uszyłam pikowane poduszki, odpowiednio dobrane do dominujących kolorów w patchworkach.

Patchwork, choć mało pokazuję jest nadal moim ulubionym produktem. Patchworkowe puzzle cieszą mnie ogromnie, choć to naprawdę wyczerpująca praca, to efekt końcowy mega cieszy.

punktem wyjścia były kolory w zasłonach

oraz kolory w tapetach