Tyle w nas jest jeszcze do odkrycia, poznania, tyle energii, wiedzy, pomysłów... tyle jeszcze prostoty, zakrętów, uników. Rzeczy mniej lub bardziej skomplikowanych.

Dziś tak zupełnie trochę o niczym, ścigam się z czasem w plątaninie pomysłów, projektów, słów... a przed oczami kalejdoskop obrazów i jakiejś swoistej tęsknoty za ciszą i spokojem. Choć z drugiej strony pada pytanie czy potrafiłabym zwolnić. Czy nie poczułabym bezczynności nawet w tej codziennej dawce czynności, które nadają rytm życiu....

 

Las to moje nowe odkrycie w życiu, nie wiem dlaczego, ale nie lubiłam lasu. Przygnębiał mnie, zasmucał, nastrajał nostalgicznie i niezbyt optymistycznie...

Kiedyś i to całkiem niedawno zupełnie mi się odmieniło. Polubiłam, zatęskniłam i zakochałam się w leśnych zakamarkach. Odtąd uwielbiam włóczyć się pomiędzy drzewami szeleszcząc liśćmi pod stopami, wsłuchiwać się w jego odgłosy albo... ciszę.

Trzeba nutki szaleństwa by w niedzielny poranek jechać kilkaset kilometrów do ulubionego lasu.... ale warto... Lasu w dodatku pełnego słońca, magicznych cieni, zapachów...
Tak zachowałam jego piękno, jeszcze niezbyt jesienną aurę, bo drzewa nadal soczyście zielone.
I moją ulubioną zieleń mchu, od której wprost nie mogę oczu oderwać.











Letni Domek kryje w sobie mnóstwo tajemnic, przedmiotów pozornie bezużytecznych. Jednak tylko pozornie, świetnie bowiem służą jako dekoracje i nie tylko.
W ten sposób zaaranżowałam stół, wykorzystując tak dobrze wszystkim znane emaliowane naczynia. Kubeczki, talerze, miski....
W Letnim Domku i jego nieco surowych warunkach prawie niezniszczalne, choć nadgryzione zębem czasu.

Swoje miejsce znalazły też sztućce, które "upolowałam" na blogu Doroty, kilka szklanych butli ze świetnymi etykietami Dagi, ceramiczna kuwetka czy skrzyneczka, którą przerobiłam, inspirując się produkcją Ity, na tacę dodając jej jedynie uchwyty- muszelki. Postanowiłam jednak, że zostanie taka surowa, w ciemnym drewnie. Oszlifowałam ją jedynie, by drzazgi nie wchodziły w paluchy.

Dla ocieplenia i ukwiecenia stołu, uszyłam dwie tkaninowe, pikowane podkładki.










Patrząc dziś przez okno, aż się cieszę, że udało mi się zrobić trochę fajnych zdjęć i zachować odrobinę słońca.

Pozdrawiam wszystkich serdecznie :)))

Niedzielne popołudnie spędziłam twórczo, bardziej może jeśli chodzi o pomysły, bo wiele z nich jeszcze nie widzi końca.

Tym razem postanowiłam użyć farb do tkanin.
Na pierwszy ogień poszły papryczki. Na płótnie, z którego uszyłam worek.


Zielone jabłuszka, z których nie do końca jestem zadowolona, ale po prostu chyba jestem zbyt niecierpliwa i pazur... ileż można namalować w ciągu jednego popołudnia ;-)

Tydzień jak z bicza strzelił, ze zdziwieniem spoglądałam na datę mojego ostatniego postu jakoś dziwnie oddalającą mnie od teraźniejszości.... Dzieci znów chore, więc znów moje plany "produkcyjne" odłożyłam na półkę. A zebrało się parę rzeczy do odnowienia i do zrobienia. Zaczytałam się w wampirzo-wilkołaczej powieści Stephenie Meyer (to dla mnie jakaś nowość jeśli chodzi o tematykę, ale wciąga ;-)))))), a w międzyczasie zabrałam się za kilka drobnostek dekoracyjnych, tym razem decoupage'owych. Taca dla mojej mamy uwielbiającej róże. Miałam kilka innych motywów, ale ten wydał mi się delikatny i pasujący do drewnianej tacy. Nawiasem mówiąc swoją, śniadaniową na nóżkach tez zrobiłam w róże, ale chyba będę musiała ją poprawić. Nie jestem zachwycona.

U mnie znów 'skrzynkowo' ;-)) Tym razem siateczkowa skrzyneczka, do której włożyłam szklane pojemniczki i buteleczki z przyprawami, a i parę innych drobiazgów znajdzie w niej swoje miejsce. Myślę, że dla nich to dobre lokum, bo i pod ręką, i jakoś tak 'w kupie' że tak powiem.

Jak widać moja fascynacja siatką trwa nadal :-))))