pomimo pogody. Udało mi się zrobić to co zaplanowałam, a nawet więcej. Zaczęłam od sypialni, która generalnie miała mieć zupełnie inny charakter. Jednak....
Zaczęło się od wizyty w casto, zawsze gdy jestem w marketach budowlanych krążę w dziale farb i z ciekawością oglądam to co jest na półkach, tym razem wpadła mi w oczy akrylowa (w zasadzie innych nie używam) w kolorach mięty i avocado (przy czym mięta to jest mięta, a nie jakiś rozbielony turkusik, a avocado....... dokładnie to co chciałam (dodam, że avocado to beckers, więc na wzorniku kolor identyczny  z tym co w puszce). No i przepadłam.
Łóżko planowałam zupełnie inne, ale jak oczami wyobraźni zobaczyłam je w tym cudownie 'wsiowym' kolorze, zapragnęłam sypialni sielskiej, rustykalnej, prostej, letniej i w ogóle.

Tym bardziej, że wszystko co wpada mi w ręce to właśnie jakieś rustykalne, wsiowe, dworkowe, sielskie, vintage i dom choć zdecydowane podmiejski niż wiejski taki niezwykle klimatyczny się robi, ciepły, domowy, konfiturowy....
No właśnie tak się zaczęło, ściany na biało (z grubym ziarnem tynku, co uwielbiam, faseta/fasetka między ścianą i sufitem, co też uwielbiam) za oknem kap, kap, kap z czereśni (co też czasem uwielbiam, ale niekoniecznie) i to łóżko (łoże nasze małżeńskie z naszej kamienicznej sypialni). Łoże jak łoże, duże sosnowe (a sosny za żółknięcie nie lubię). Myślę, wywalić szkoda, wymyśliłam przerobię na takie z baldachimem całkiem modern. No i masz.... ta farba avocado wszystko mi zmieniła.
Zaś mięta wylądowała na ramce obrazka i paru innych detalach.

No i się całkiem wsiowo zrobiło. Stara drabinka w mięcie i stołeczek. A te moje patchworki.... się normalnie zadomowiły, jakby tam były od zawsze.

Wiosna kolorem szaleje, nie mogłam sobie odmówić kilku miłych dla oka fotek, tym bardziej, że walczę z piękną, acz trudną rośliną, rdestowcem sachalińskim. Niezwykle ozdobny i ciekawy (coś jak bambus z dużymi liśćmi - wyguglajcie sobie, bo nie mam fotek), uwielbiany przez pszczelarzy za miododajność kwiatów, zaś w ogrodach straszny pasożyt gdy rośnie bez kontroli (nosi jeszcze miano rośliny ruderalnej). Podobał mi się zawsze bo chaszcze tworzy niesamowite, ale jak zobaczyłam ile tego się rozpleniło i jak ciężko się tego pozbyć, od rana  łopatą walczyłam z gadem (na razie spróbuję usunąć mechanicznie i nie wykluczam herbicydów, choć zdecydowanie przeciwna jestem).
Tak więc jak ktoś zaproponuje do waszego ogrodu takie cudo, lepiej powiedzieć NIE niż NIE WIEM.... chociaż podobno można to hodować zabezpieczając kłącza przed nieplanowanym rozrostem.

No ale wracając do kolorów tego cudnego weekendu....

Było cudnie, kolorowo i pracowicie....czyli tyle ile trzeba!!

Ściskam :))

Moje ulubione 'lilaki'