Dla jednych czas odpoczynku, dla innych czas pracy. U mnie trochę jednego i drugiego.
Na początek mojej przygody z wnętrzarsko-zewnętrznymi metamorfozami pochwalę się łupami z olx. Wiklinowy fotel i kosz-kufer bardzo mnie ucieszyły. Doskonałe na werandę, którą planuję zrobić, a także na niewielki taras, na którym najpewniej będę raczyć się poranną kawą. Oczywiście wtedy gdy aura pozwoli.
A także świetnie spełnią się w roli rekwizytów fotograficznych. Tak więc dwa w jednym cieszy niezmiernie.



I wreszcie uszyłam patchwork dla siebie. Właśnie z myślą o tym fotelu. Letni, kolorowy i trochę sielski, bo takie najbardziej lubię.


Moje lniane produkcje doskonale komponują się z wikliną i dziko rosnącymi roślinami z ogrodu.




\Tymczasem do miłego :)

Przy dzisiejszym dniu nie sposób tego nie zrobić. Zimowe słońce, nisko ścielące swoje promienie, zawsze pobudza do życia, marzeń i działań.

Chwytam obrazy i zapisuję je w pamięci jak na taśmie filmowej.  Potem gdy nadchodzi huragan wydarzeń gdzieś tam wygrzebuję z czeluści pamięci bezcenny obraz kojących kadrów.



Dobrego tygodnia, kochani :)

Wszyscy wiecie, że oprócz kolorowych patchworków uwielbiam len. To najlepsza tkanina, którą poznałam. O jego właściwościach nie trzeba nikogo przekonywać. Jest doskonały dla alergików, wykazuje dużą odporność na działania mechaniczne jak tarcie czy rozciąganie, jest przewiewny, latem chłodzi, zimą grzeje, nie elektryzuje się i jest produktem biodegradowalnym.

Wielu osobom len kojarzy się ze sztywną i szorstką tkaniną, w której trudno spać czy nosić jako ubranie, a tym bardziej na gołą skórę. Otóż nie, len wytwarzany współcześnie jest tkany w takich technikach, że jego włókna są zmięczkane w czasie tkania, albo też po utkaniu całej tkaniny. Dzięki czemu powstają lny o delikatnych fakturach i splotach, gramaturach i delikatności, którą można otulać noworodki.

W mojej pracowni powstaje wiele lnianych produktów. Od narzut, pościeli, prześcieradeł, w tym również dla dzieci i niemowląt (otulacze, kołderki) poprzez obrusy, zasłony, rolety (wiecie jak kocham vintage) aż po tuniki, szale. A z resztek powstają woreczki, zawieszki i ostatnio znów.... zabawki.


Lniany obrus vintage w kolorze natural, z trzema falbanamii wykończonymi koronką. Ze zmiękczanego lnu, który doskonale układa się w każdej stylizacji.








Lniana, ręcznie pikowana narzuta w kolorze ciemnego granatu, od spodu ze świetna tkaniną bawełnianą.
Aż miło powitać dzień pod taką narzutą.


Inną propozycją jest megamiękka narzuta z elementem patchworokowej gwiazdy. Również ręcznie pikowana, Doskonała na zimowe, chłodne wieczory.




Co zrobić gdy zostaje dużo lnianych kawwałków oraz elementów pozostałych po innych projektach? Zrobić narzutę patchwork z lnu, poniżej narzuta zszyta z białego i ecru lnu z dodatkiem marszczonych wstawek ze stalowego lnu. Fantastyczny efekt inspirowany ręcznymi projektami japońskiego boro, a przy okazji totalnie unikatowy produkt. Ta narzuta jest naprawdę wyjątkowa, a do tego miękka i ciepła (spód z bawełny) - narzuta jest sprana, wykurczona i fantastycznie układa się.


   
 


Jak sami widzicie len można używać na wiele sposobów. Tylko jeden produkt a tyle możliwości.



Narzuty i tkaniny dostępne na www.domartystyczny.pl

Pierwszy weekend nowego roku, jedni świętują inni pracują, jeszcze inni odpoczywają, albo nadrabiają zaległości domowe/zawodowe.

Ja  delektuję się chwilą...



Uściski i dobrego weekendu :)

Po tych wszystkich świętach, ucztach, spotkaniach naładowana energią ruszam przed siebie...

Uściski :)

Mało mnie ostatnio na blogu, ale brakuje mi już czasu na blogowanie. Żałuję trochę i wciąż obiecuję sobie, że poświęcę blogowi więcej czasu. Bo naprawdę bardzo go lubię :)
Grudzień zastałam kosmicznie zapracowana i nawet nie zauważyłam, że już jego połowa za mną.

Święta za pasem i przyznam, że mam na nie w tym roku taką chęć jak ostatnio nie zdarzało mi się. Wszystko co świąteczne powoduje uśmiech na mojej twarzy :)

W świat poleciało mnóstwo moich prac, wróciły za to ciepłe słowa, podziękowania i radość. To naprawdę ogrome szczęście, móc dawać ludziom to czego oczekują. Widzieć i wiedzieć, że to co robię, robię po prostu dobrze.










Bardzo trudny rok za mną, ale też dający dużo nowości, przemyśleń, analiz, czasem gorzkich słow, ale generalnie wypełniony dobrą energią, którą dają mi inni ludzie.

Już w poprzednim poście pisałam Wam, że w końcu odpaliłam, a raczej jestem na etapie odpalania mojego drugiego atelier.
Jest to świetny, nieco industrialny budynek ze wszystkimi atrakcjami takiego miejsca, jak fabryczne okno, rozsuwane drzwi na rolkach, betonowe belki pod sufitem oraz koza (na Instagramie pokazałam jedno zdjęcie).

Najlepszym dobrem tego miejsca jest to, że jest położone poza miastem, w dość cichej okolicy, pełnej zieleni i tego cudownego spokoju, który z dnia na dzień jest mi coraz bardziej potrzebny.

Kiedyś nawet zastanawiałam się czy nie przerobić go na budynek mieszkalny i nie wiem czy nie jest dobry pomysł, choć kolejny dom do "obróbki" i sprzątania nie jest mi już potrzebny.

Nie pokażę go jeszcze w całości, bo pracy przy nim i wokół niego mnóstwo, ale już wyczarowuję w nim klimat jaki bardzo lubię.

Doskonałe światło, doskonały vintage, którego jak zawsze podkreślam, mam u siebie całe mnóstwo, doskonałe miejsce do tworzenia.

Kolejny katalog, który powstaje w mozole, w znakomitej większości właśnie tam powstaje.

Praktycznie pozostał mi jeszcze jeden element do wykończenia katalogu zanim ujrzy światło dzienne :)