Na początek wyjaśnienie pojęć weluru, welwetu i aksamitu. Pozornie to tkaniny podobne do siebie, często mylone ze względu na pewne podobieństwa

CZYM ZATEM JEST WELUR, AKSAMIT I WELWET?

Welur to tkanina z grupy PLUSZÓW - tkanin z włosem, jest niezbyt gruby, dość elastyczny i jego strona z włosem niezbyt błyszcząca. To plusz osnowowy, czyli taki, w którym okrywa runowa tworzona jest z dodatkowej osnowy. Polskie słowo welur pochodzi od francuskiego określenia aksamitu – „velours”,

AKSAMIT to tkanina również należąca do PLUSZÓW jednak jest grubszy od WELURU, z włosem o długości do 3 mm. Jest tkany z włókien naturalnych lub naturalnych z domieszką poliestru co sprawia, że jest trwalszy, dawniej często tkany z jedwabną nicią wątku  To tkanina o większej połyskliwości, mniej ciągliwa niż welur i należy do tkanin luksusowych co również odbija się w cenie. 

WELWET to plusz wątkowy, w którym okrywę runową uzyskuje się przez wyciąganie nici wątku ponad osnowę w formie pętelek. Po rozcięciu z pętelek powstają włoski. Dzięki obecności runa jest bardzo przyjemny w dotyku. 

https://www.elleihome.com/

Od kilku sezonów PLUSZE wracają do łask zarówno we WNĘTRZACH jak i w MODZIE. Pluszowe kanapy, fotele, zasłony, poduszki czy narzuty świetnie komponują się we wnętrzach nowoczesnych jak i stylizowanych.

Welurowe torby czy plecaki od dłuższego czasu można kupić w sieci. Welury te jednak muszą mieć powłokę wodoodporną zaś welurowe dresy i bluzy królują od dawna.

Temat interesuje mnie od dawna, przy okazji moich ciągot do japońskiego boro o którym pisałam TUTAJ.

Czytam tu i ówdzie o tym, że to nowy trend wnętrzarski w 2018 roku. Mogę się tylko cieszyć, bo nie ukrywam lubię jego różnorodność, swoistą śmieciarskość, nietuzinkowość, ale ciekawa jestem czy przyjmie się w naszych wnętrzach. Po latach lansu minimalizmu, prostoty, przejrzystości, wabi sabi jawi się jako kompletna przeciwwaga minimalistycznej sterylności.

Czym jest ów tajemnicze wabi sabi? Jest japońskim światopoglądem celebrującym niedoskonoałości,  Wabi oznacza prostotę, Sabi - piękno, które wynika z upływajacego czasu - czyli krótko mówiąc wadliwe piękno.
Jak to zatem interpretować?

Wabi sabi to spojrzenie na rzeczy i przedmioty przez pryzmat ich wieku, procesu starzenia się czy też niedoskonałości wynikających z ręcznego toku produkcji (coś dla nieperfekcjonistów, czyli dla mnie)

Tak więc doskonale w ten styl wkomponuje się ręcznie formowana ceramika, ręcznie szyte rzeczy zwłaszcza z tkanin, które noszą piętno czasu lub też doskonale potrafią wpisać się w tę stylistykę. Len, płótno, surówka.
Ale także przedmioty, które są nagryzione zębem czasu. Potłuczona filiżanka, talerz czy wazon po sklejeniu będzie idealnym elementem dekoracyjnym wnętrza w duchu wabi sabi.

Stary fotel, kanapa ze zniszczoną tapicerką i uzupełnioną nową, czy niekoniecznie nową, ale inną tkaniną. Stary stół, skrzynia, stołek  noszące ślady dawnej świetności, ale i także upływającego czasu. Bez specjalnego liftingu, albo z tak niewidocznym liftingiem jakby go nie było.

Surowa estetyka wabi sabi to propozycja dla tych, którzy lubią prostotę, naturalność, rustykalny charakter i wszelkiego rodzaju niedoskonałości rzeczy.

Od lat w blogosferze obserwuję współistnienie wabi sabi z innymi stylami, często wnętrza rystykalne czy industrialne nie są pozbawione estetyki wabi sabi, ale zdarza się także, że nowoczesne, proste i minimalistyczne zawierają jakiś jego niewielki element - stara deska do krojenia, ceramika, skrzynia czy pojedynczy mebel. Można więc powiedzieć, że styl wcale nie jest nowy, a może bardziej odkrywany na nowo. Wszak pomięta, lniana pościel czy narzuty, lniane zasłony, które w swoim życiu nie widziały ani wtyczki od żelazka, zwieszające się obrusy z lnu czy bieżniki z worków po kawie to prawie ikona wnętrzarstwa (za te nieuprasowane obrusy parę lat temu dostało mi się w komentarzach :)

U nas dość krytycznie podchodzimy do tego stylu, mam wrażenie, że kojarzy nam się z biedą ubiegłych stuleci, sama czasem spotykałam się z pytaniem, a ten stary stołek to na co ci, wyrzuć go. To samo dotyczyło mnóstwa innyc przedmiotów, mebli czy tkanin, które z pietyzmem gromadziłam.

No i proszę,  całe moje otoczenie jest wypełnione przedmiotami, które doskonale charakteryzują wabi sabi. Począwszy od elementów w moim domu, poprzez pracownię, atelier, ogród, letni domek.

Urzeka mnie ta niedoskonałość, ślad czasu, surowość. Takie jakieś zimno, które sprawia, że bardzo chce się ten przedmiot ożywić, ocieplić, wnieść w kręgi domowego ogniska, ogrzać.



Nie będę ukrywać, że jestem fanką przedmiotów, ta stara szafa po drobnym liftingu będzie stała w mojej kuchni....










Nowoczesny patchwork doskonale harmonizuje ze stylistką starych przedmiotów.




Stara deska, zryta czasem, wysmagana deszczem, wiatrem i licho wie czym, doskonale służy mi jako taca na poranną kawę.






Wiele z tych przedmiotów używam normalnie w swoim otoczeniu i zupełnie cieszy mnie ich obecność.
Każdy ślad dawnej świetności przywodzi na myśl przeszłość, zastygam razem z nimi w jakimś nieokreślonym niebycie i stałości.
Co chyba w tym szybkim przemijaniu jest bardzo potrzebne.

Tak długiej przerwy w blogowaniu jeszcze nie miałam....

Czas zmian, przemyśleń, analiz, nowych pomysłów, gromadzenia energii, rozplątywania nici (cokolwiek to znaczy) układania, przekładania.... i tak zastał mnie kolejny rok. Powitany bez euforii ot, kolejny nowy.... rozpoczęty niezbyt lubianą przeze mnie zimą (taką z mrozami, bo do grudnia było całkiem OK), Kolejnymi urodzinami, które i tym razem nie zrobiły na mnie większego wrażenia (nadal staram się nie ulegać magii cyfr), ale za to z jakąś nową, nieznaną mi do tej pory energią.

Nie będę pisać o planach, projektach, tym co w głowie, w kompie, w pdf-ach, na kartkach... bo tego bez liku. Każda/każdy z Was ma pewnie tryliard karteczek, notesików, notatników, kalendarzy, pllików excel, terminarzy i bóg wie czego jeszcze gdzie zapisuje swoje pomysły, projekty, a może i marzenia... ile z tego udaje się wdrożyć same/sami wiecie....

U mnie jak zwykle rządzi miękkość... tkanina, ciepło i spokój (no dobra, czasem jest to niezły galop) niemniej jednak zawsze staram się by wszyscy ludzie, którzy spotykają się ze mną zabrali ze sobą dobrą energię i spokój.


patchwork boho dziewczęcy 


wiosenny cubik-impresja


na Walentynki.....


cube/mini dla małego doroślaka 


szarość nad szarościami.... tu 


romantic bejbeeeee.... lubię te delikatne, kobiece klimaty :)


gitarrrrrrra się MA!!! modern cross w całej okazałości :)


Classic Modern....


Domki Ukochane... temat wdzięczny od lat....


Car For Dimmi.... czyli auta, auta...


Heksy, heksy, sześć...  tutorial do uszycia tego quiltu znajdziecie TU



Na dziś to tyle.... Mam jeszcze kilka rzeczy do pokazania Wam i.... mam też nadzieję, że ten rok będzie dobry... bardzo dobry...

Ściskam i życzę sobie, i Wam nowych pomysłów, energii, częstszych kontaktów, i wszystkiego, wszystkiego co sprawi, że będzie nam pięknie, dobrze i ciekawie :)

ściana z lustrami... to kolejne moje marzenie, które bardzo powoli realizuję



a tu fragmenty moich, mam jeszcze kilka fajnych i jak się już w końcu zmobilizuję, zrobię galerię