Czy czujecie, drodzy rodzice dzieci szkolnych, ten dreszczyk emocji przed zbliżającym się pierwszym dzwonkiem? Bo ja tak.
Być może pisanie o szkole przed weekendem i przed ostatnim tygodniem wakacji nie jest najlepszym pomysłem, ale .... ja już jedną nogą w szkole. Pewnie jak większość z Was, zaopatrzenie w książki, kredki, piórniki, zeszyty i wszelkie szkolne akcesoria mam już za sobą. Nie wspomnę ile to emocji budził zakup tych rzeczy, tym bardziej, że w tym roku mam oba młode szkolne, jedno w pierwszej drugiej w trzeciej klasie i wyścig w zakupach, wybieraniu, dobieraniu najrozmaitszych detali czasem doprowadzał mnie do obłędu, bo przecież wszystko się podoba i WSZYSTKO jest potrzebne, choćby to była piąta z kolei gumka do wycierania, ołówek, pisaki, zeszyt z pieskiem albo Agnry Birds, naklejki, okładki..... ach... długo by jeszcze wymieniać.
Jednak oprócz przedmiotów wagi lekkiej zafundowałam sobie i mojej młodzieży (młode też szorowały papierem ściernym, a jakże...) prace większego kalibru, bowiem oto po dość długich polowaniach nabyłam dwa zgrabne zestawy oldschoolowych ławek szkolnych, całkiem dopasowanych do moich pociech. A najbardziej chyba do mojej wizji pokoi dzieciowych, które nieskończenie ewoluują. I w pomysłach, i realizacjach. Cieszę się jak dzieciak, bo strrrraszliwie mi się podobają.


Prace rozpoczęłam natychmiast, gdy pojawiły się na podwórku. Na razie zostawiłam w kolorze naturalnym pokrywając cienką warstwą wodnego lakieru, ale gdy wstawię je do pokoi być może pomyślę nad jakimiś kolorami tu też mi po głowie chodzi cała paleta barw. Ale ten kolor sklejki wprost uwielbiam i myślę, że jeśli będę malować skoczy się na pomalowaniu części mebli.


Przy okazji przeglądania moich arcystarych zasobów trafiłam na takie cudeńka, guma arabska, tusz kreślarski i fioletowy tusz do stempli. Normalnie miód na moje oczy, czy ktoś to jeszcze pamięta?

Jako wielka fanka upcyclingu patrząc praktycznie na każdą rzecz zastanawiam się jak by ją wykorzystać, co zrobić, by jeszcze mogła być służyć czy to celom praktycznym, czy dekoracyjnym.
I tak wymyśliłam, że ze sporych skrzyń, które mojemu Tacie służyły jako transportery do ramek z miodem, zrobię skrzynie-pojemniki, które praktycznie wszędzie mogą służyć do przechowywania wszystkiego, od zabawek, poprzez pościel, rzeczy potrzebne czy mniej potrzebne, a gdy jeszcze dostaną poduszę na wierzch mogą posłużyć jako siedzisko, po dokręceniu kółek mogą być świetnym mobilnym meblem, pojemnikiem, pufą, stolikiem.
Tak więc dzieciakowe pokoje wzbogacą się o owe skrzynie. A że mam ich sporo, więc pewnie wiele pomieszczeń zostanie w nie wyposażonych.
Pewnie część zaanektuję do pracowni, bo ich pojemność przyda mi się bardzo do przechowywania rzeczy, które niekoniecznie muszą być na widoku :))
A jeszcze sobie myślę, że jak tak jeden na drugi.... (no nie... nie tak jak Chińczycy na księżyc, bo aż tylu nie mam) mogą stać się po prostu regałem.
Och, pomysłów mam całe mnóstwo.

I jeszcze jeden z upcyclingowych pomysłów niby nic, ale stary emaliowany gar, taki co to jeszcze nosi ślad zęba czasu dostał nowe życie i stał się pojemnikiem na chleb. Wystarczy szablon, farba, gąbka i dosłownie chwila by stać się posiadaczem nowego chlebaka.

Do mojej nowej, vintagowej kuchni po prostu wymarzony, przy okazji malnęłam kilka tablic literowo-cyfrowych, już kiedyś pisałam, że moje 'obejście' aż wrzeszczy od wintydżu i w łapy pcha się dosłownie wszystko, co chce jeszcze zaistnieć :)


Na koniec jeszcze zajawka moich kolejnych projektów dla dzieciaków kołderka w owce (czarne ha ha ha) i poduszka w trójkąty.
Kołderka jest dwustronna, od spodu podszyta tkaniną szarą w białe grochy i myślę, że do ciekawych wnętrz idealna, całości dopełnia kolorowa poduszka w trójkąty seria, której sporo ostatnio produkuję.


Jeden z pojemników pomalowałam na czarno (nawet nie tablicówką) i całkiem fajnie mu. Można sobie napisać bądź narysować, co w nim jest :))